Einde België

Kinderopvang (1)

Kinderopvang (2)

Hufterigheid

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

Einde België

Wat is dat toch met Nederlanders die Vlaanderen willen adopteren? Of politicologen uit het hoge noorden die voorzien dat de federale staat België niet langer houdbaar is (Trouw, dinsdag)? België is een complex land, dat is een feit. De inwoners van Vlaanderen spreken Nederlands, maar zij moeten weinig hebben van de ’Ollanders’. Behalve de taal en de kunsten is er eigenlijk weinig dat beide volkeren bindt. De culturele verschillen zijn te groot om zelfs maar te dromen van de grootnederlandse gedachte. Misschien vind je ergens in Leuven nog een verdwaalde orangist. Laat de Belgen hun eigen politieke problemen oplossen, dat kunnen zij best.

B. Schampers Asse (B)

Kinderopvang (1)

Eindelijk een stuk dat de opvattingen over kinderopvang niet polariseert, maar verbindt: Monique Kremer dinsdag in Trouw). Natuurlijk zijn zowel cultuur als geld van invloed op het handelen. Maar waar financiële prikkels dan nog relatief snel kunnen worden gerealiseerd, verwacht ik dat het een generatie zal kosten om de cultuur fundamenteel te veranderen. Net als we ons nu niet meer kunnen voorstellen dat een vrouw eind jaren zestig nog werd gedwongen ontslag te nemen omdat ze trouwde, zullen onze huidige opvattingen over kinderopvang over 25 jaar compleet anders worden bekeken. Vrouwen houden zelf het culturele aspect voor een groot deel in stand door extreem kritisch te zijn over elkaars keuzes. Wij hebben twee kinderen van drie en vijf, en werken allebei vier dagen. Onze kinderen gaan drie dagen naar een oppasmoeder. Bij mijn situatie gaan vaak de wenkbrauwen omhoog dat ik ’zoveel werk’, terwijl mijn man bewonderd wordt omdat hij ’zo weinig werkt’. Ik ben een ’werkende moeder’, hij een ’zorgende vader’. Totdat dit verandert, verwacht ik weinig van overheidsmaatregelen die alleen op geld focussen.

Karen Visser-Conradi Reeuwijk

Kinderopvang (2)

Kwalitatief goede kinderopvang zou moeders over de streep kunnen trekken om te gaan werken, stelt Monique Kremer. Ik lees in haar betoog echter geen woord over wat er dan precies schort aan de kinderopvang in Nederland. Wat is er op aan te merken? Er zijn strenge kwaliteitsnormen, pedagogische beleidsplannen, gekwalificeerd en vaak bevlogen personeel en inspectiecommissies die regelmatig toezicht houden op dit alles. Zelf breng ik mijn zoontje drie dagen in de week met grote tevredenheid naar de crèche, die voor ons beiden een verrijking van ons leven betekent.

Kiki Coumans Amsterdam

Hufterigheid

In de discussie over hufterigheid heb ik gemist dat het erg belangrijk is hoe je aanmerkingen maakt. Doe het niet als je kwaad bent want dan lok je agressie uit. Voorbeeld: ik erger me erg aan mobiel telefoneren in de trein. Ik heb onlangs het volgende bedacht. In een stiltecoupé zat een man te telefoneren. Toen hij klaar was ben ik naar hem toegelopen: Mag ik u wat vragen? Bent u bekend met het fenomeen stiltecoupé? Dat was hij niet en hij bood zijn verontschuldigingen aan. Als ik zelf gebeld word, stiltecoupé of niet, ga ik altijd buiten de coupé staan om te praten, hopende dat dit als voorbeeld effectief is.

Margreet Tillema Amsterdam

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden