Eilandjes

Mijn relatie met de Volkskrant-columnist Ronald Plasterk is niet altijd toppiejoppie geweest. Een paar venijnige stukjes over en weer in het verleden hadden onze band in de wereld van het krantenpapier geen goed gedaan. Toen mij op Radio 1 naar mijn mening werd gevraagd over de vers benoemde minister, kon ik mijn scepsis dan ook moeilijk verbergen. Was die Ronald met zijn uitgesproken en partijdige standpunten wel de juiste man om het grote culturele gebeuren tegemoet te gaan? Gek genoeg is de lucht tussen ons opgeklaard toen de columnist op de ministersstoel ging zitten. Dit heeft vooral te maken met onze gemeenschappelijke fascinatie voor de Amerikaanse tv-serie ’24’. Een nogal incorrecte serie waarin overheidsfunctionaris Jack Bauer naar hartenlust martelt. Ik schreef er hier een stukje over. Toen de minister mij enthousiast opbelde, waren we snel met elkaar eens: deze serie kon weleens een voorbode zijn van een omwenteling in de VS. (In 24 zien we David Palmer, de eerste zwarte president in de VS-geschiedenis, zijn land besturen) Dat de minister zijn kijkplezier bij een politiek incorrecte serie niet door een ideologische bril liet bederven, vond ik sympathiek. Gisteren werd mijn indruk bevestigd dat Plasterk allereerst een democraat is en dan pas een partijman. De linkse PvdA-minister van radio en televisie maakte bekend dat hij twee nieuwe aspirant-omroepen tot het bestel toelaat, terwijl hij er een bestaande uitzet. De twee nieuwkomers (Powned en WNL) zijn rechts van signatuur, de uittreder (Llink) is links. In een tijd van politieke spanning waar het complotdenken en de beschuldigingen van politieke partijdigheid bij omroepen de boventoon voeren, is dit merkwaardig. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Ronald Plasterk hiermee een belangrijk signaal heeft afgegeven over pluralisme en democratie. Hoewel niet iedereen aan de linkerzijde onverdeeld positief zal zijn. Hanneke Groenteman bijvoorbeeld, dacht onlangs dat met de komst van de Telegraaf/WNL de nazi’s op het punt stonden Hilversum binnen te marcheren. Maar of met de komst van GeenStijl en de Telegraaf de polarisatie zal afnemen, is een tweede. De Vara leek alvast de hakken in het zand te zetten door, een dag voor Plasterks beslissing, een zuiver linkse internetsite (Joop) te lanceren om GeenStijl uit te dagen. Rechts-linkse tegenstellingen lijken alleen maar toe te nemen. Je kunt het verwachte afwijkende geluid van die twee nieuwelingen alvast bezingen, maar ook beseffen dat we nu verder dan ooit zijn van een solide, neutrale en ongebonden publieke omroep. Het bedorven en kostbare systeem van al die gekleurde eilandjes met hun particularistische belangen is een unicum dat stamt uit vergane tijden. En het ziet er naar uit dat degene die moed zal opbrengen om dit gedateerde bouwsel met de grond gelijk te maken, nog geboren moet worden. Daarom is de komst van Powned en WNL, hoewel logisch en door velen gewenst, minder revolutionair dan men zou kunnen denken. De historische fout die het Nederlandse omroepbestel in feite is, wordt nu zonder enkel perspectief op grondige hervorming in stand gehouden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden