Eigen worsten, al vier generaties lang

Populariteit ambachtelijk product neemt toe, ook buiten de regio. Het geheime ingrediënt: Vinkeveense turf.

Op een zonnige ochtend in de polder van Portengen hangen vader Henk Langelaar (58) en zoon Michel (29) worsten in de rookkast in de schuur van het ouderlijk huis. Aan ijzeren staven 120 stuks, gemaakt van vers gemalen varkensvlees in stevige ronde runderdarm. In de bak onderin de kast stopt Michel eiken- en beukenzaagsel en daarbij het 'geheime ingrediënt': Vinkeveense turf.

Twaalf uur roken en dan is de worst klaar. De smaak is intens, de structuur zacht. De familie Langelaar maakt de worst al vier generaties. De moeder van Henk serveert het deze ochtend zelfs bij de koffie. Haar vriendinnen smullen mee.

Vanuit alle windstreken komen worstliefhebbers naar het pittoreske Kockengen, dat tussen Amsterdam en Utrecht ligt, en waar Henk en zijn gezin een ambachtelijke slagerij runnen. Ham, runderrookvlees en leverworst worden hier zelf gemaakt. Want, zo zegt Henk: "Wil je je onderscheiden dan moet je niet hetzelfde gaan verkopen als de supermarkt. Bovendien vragen steeds meer klanten naar producten met zo min mogelijk toevoegingen en E-nummers." Dit zijn conserveermiddelen, smaakversterkers en kleurstoffen.

De metworst is al tientallen jaren geliefd in de regio. Het zou smaken naar 'de geboortegrond.' Dat klanten nu uit het hele land komen is te danken aan een artikel dat een plaatsgenoot voor het tijdschrift Landleven maakte. Voorheen werden er tussen oktober en april elke maand 120 metworsten gerookt. Nu wordt dat aantal bijna dagelijks gehaald. Michel: "Ik rook al jaren en belde dan klanten of ze een worst wilden hebben. Niets bijzonders dus. Pas nu besef ik hoe mooi het verhaal erachter is."

Vader Henk vertelt met trots over zijn werk en zijn zoon die sinds zijn vijftiende in de slagerij werkt. "Ik weet nog dat ik op zijn eerste werkdag tegen mijn vrouw zei dat ik zo blij was dat hij de zaak wilde overnemen. Zij had liever gehad dat hij wat anders was gaan doen." De werkdagen zijn lang: van zes uur 's ochtends tot zes uur 's avonds. In het weekend staan de eerste klanten al om vijf uur 's ochtends op de stoep. "Je bent nooit klaar."

Hoe lang de Langelaars de worsten nog kunnen maken is de vraag. In het gebied rondom Vinkeveen werd turf, een metersdikke veenlaag van afgestorven planten, eeuwenlang weggestoken en gebruikt als brandstof. Hierdoor ontstonden de Vinkeveense plassen. Tal van gebouwen in het gebied zijn gebouwd op turf. "Toen het oude gemeentehuis in Vinkeveen werd gesloopt heeft mijn opa de turfblokken meegenomen. Een voorraad groot genoeg dat ik er mijn leven mee zou voort kunnen. Maar nu gaat het dus hard." Andere turf nemen is geen optie. "Opa heeft het ooit eens geprobeerd op Drentse turf maar de klanten klaagden direct over een andere smaak."

Vader Henk deed onlangs een oproep in de lokale media. "Een aantal mensen kwam een paar blokken brengen." Niet genoeg om nog winters lang te kunnen roken. "Maar alle beetjes helpen." Zijn zoon grapt: "We kunnen het altijd nog weghalen onder een ander gebouw. Ik denk dat het gebrek aan turf misschien geen probleem is maar wel het tekort aan turfstekers."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden