EIGEN ERF

Het lezingenseizoen zit er weer op. De hele maand april fungeerde ik als klapstuk en trok seizoenafsluitend rond bij culturele commissies, tuin- en serviceclubs. Overal mocht ik de lootjes trekken bij de zeer noodzakelijke verlotingen, die dienen om de reiskosten van verre sprekers te bestrijden. Wat een ramp als de voorzitter de hoge hoed niet grondig heeft geschud! Je ziet zo'n zaal vol aardige mensen veranderen in boeren met kiespijn als zij grimlachend moeten toezien hoe de hortensia's en pakketten zomerbollen naar steeds dezelfde tafel worden gedragen.

Het ritme in ons gezin vertraagt weer nu moeder niet meer om drie uur verdwijnt om 's avonds ergens tussen Groningen en Gent op het podium te klimmen. Geen zonsondergang in Zaanslag of tuinen kijken in Hemelum nu ik er toch was verdwaald.

Wat een genot als je nog niet beïnvloed bent door trends en tuinboeken en argeloos gele narcissen en gele Doronicum orientale (voorjaarszonnebloem) naast roze Dicentra spectabilis (gebroken hartje, Mariatranen) durft te planten. Als de paarse Lunaria annua (judaspenning) mag groeien waar hij wil - overal - zodat je in de nazomer de zilveren schellingen kunt oogsten.

Allyssum saxatile is ook zo'n plant die zo makkelijk is dat je hem in alle tuinen ziet. Niet-tuiniers weten feilloos welke plant je bedoelt als je spreekt over felgele dotten die in deze tijd uit muren en gemetselde bakken sproeien. Droge plaatsen onder een overhangend dak, grond waar de regen zó doorheen zakt, een zeewindbestendige plant, grafbeplanting of voedsel voor een vroege bij: het gele schildzaad laat niemand in de steek, zelfs in de winter is hij groen. Voor sommigen is hij te gewoon, of te geel. Tja, een combinatie met rode tulpen ligt wel erg voor de hand, blauwe druifjes zijn misschien al spannender. Neem dan niet de allergewoonste Muscari armeniacum, die we allemaal al hebben, maar kies eens uit de ruim twintig soorten die verkrijgbaar zijn, zoals de tweekleurige en breedbladige Muscari latifolium.

De felgekleurde voorjaarstuinen doen mij weleens denken aan het bijbelverhaal over de dwaze maagden die de olie in hun lampen te vroeg ontstaken en niets hadden toen de bruidegom kwam. Want wat te doen als de bollen zijn uitgebloeid en de vroege vaste planten hun rol hebben uitgespeeld? Ik krijg nu al telefoontjes met de vraag wanneer het groen van uitgebloeide narcissen mag worden afgeknipt. Het antwoord is natuurlijk liever helemaal niet en als het moet na half juni. Narcissen volgend jaar planten tússen judaspenning, schoenlappersplant, hosta, primula enzovoort is al beter. Dan spelen de bollen niet zo'n hoofdrol dat het erg stoort als ze zijn uitgebloeid. Narcissen in het najaar wijder uit elkaar planten en mengen met later bloeiende bollen als Scilla pratensis, Camassia coerulea en Allium cernuum geeft ook veel voldoening. Deze bollen kunnen allemaal wat natter staan, zoals ook de narcis het graag zou willen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden