Eeuwige argwaan tegen de regenten

IOC-lid Anton Geesink zou moeten weten waarover hij praat. Illegale praktijken waren in zijn organisatie gemeengoed, zo is in overvloed bewezen. Zijn recente frontale aanval op het NOC lijkt echter eerder ingegeven door frustratie dan door kennis.

AMSTERDAM - ,,Het doet zeer, maar het stoort me niet.'' Als een rode draad lopen tegenstrijdige gevoelens door het leven van Anton Geesink. Als topjudoka liet hij zich niet afleiden door fysieke pijn. Innerlijk blijkt Geesink echter uiterst sensitief, zeker als het om binnenlandse zaken gaat.

Lang moest Geesink zwijgen over het plan van toenmalig IOC-leider Samaranch om niet NOC-voorzitter Henk Vonhoff, maar hém IOC-lid te maken. Toen het op 11 mei 1987 zover was verklaarde de Utrechter: ,,Man, het liefst had ik met de beiaardier van de Dom geregeld dat hij het elke dag van de toren had laten bulderen.''

Met die opmerkelijke benoeming verwierf Geesink zich een zetel in het bestuur van het NOC. Waar hij in botsing kwam met politiek zwaargewicht Vonhoff. Met als historisch dieptepunt een gênante ruzie tijdens een algemene ledenvergadering.

Het is nooit meer goed gekomen tussen het NOC (sinds 1994 NOC-NSF) en Geesink. Sterker, de ridicule situatie is ontstaan dat Geesink lid is van wat hij nu zelf een 'illegale organisatie' noemt. Het steekt de olympische puritein dat de NOC-NSF-statuten niet overeenstemmen met die van het IOC.

Vanuit Lausanne is inmiddels vernomen dat van een illegale organisatie geen sprake is. Wel is overleg gaande over correcties in het reglement van NOC-NSF, waar verbaasd is gereageerd op de beschuldiging van Geesink.

Het is een vreemde, maar geen op zichzelf staande kwestie die zijn oorsprong vindt in de onmacht van twee partijen om tot elkaar te komen. Geesink omdat hij geen bestuurder is, maar een werker. Een ritselaar, geen strateeg. De 'gewone' jongen die zich voelde groeien en zweven tussen de prinsen en markiezen van het IOC. De argwaan tegen de Nederlandse regenten bleef.

Geesink overschat het belang van zijn IOC-functie schromelijk. Hij verwachtte met alle egards in Nederland te worden ontvangen; rekende op een eigen kantoor met secretaresse. Maar er was niet eens iemand die hem belde.

Hij ervoer dat als kwetsend. Hij sprak zijn gevoel van miskenning regelmatig uit, om die in de zin daarop weer tegen te spreken. En niemand bij NOC-NSF die het tactisch vermogen had om Geesink op zijn tekortkomingen te wijzen. En hem te stimuleren zijn krachten ten voordele van de Nederlandse sport aan te wenden. Met zijn ongedwongen wijze van handelen was de rol van fondsenwerver hem op het lijf geschreven.

Geesink denkt evenwel nog altijd in de olympische idealen die in de praktijk niet meer bestaan. Hij meende zelfs voorzitter van het NOC te kunnen worden toen Vonhoff terugtrad. Nooit heeft hij kunnen verkroppen dat de keuze viel op een man van buiten de sport. Onder leiding van Wouter Huibregtsen werd de voormalige vierjaarlijkse reisorganisatie omgevormd tot de invloedrijke koepel die het nu is. De 'illegale organisatie', zoals Geesink haar ziet.

Hoe diep de frustratie bij Geesink is geworteld, bleek in 1992, toen hij een samenzwering tegen zich vermoedde. Tijdens de Winterspelen van 1998 straalde hij van oor tot oor toen niet Huibregtsen, maar kroonprins Willem Alexander door Samaranch het IOC werd binnengeloodst. Hij liet zich zelfs verleiden tot schaamteloos natrappen, toen de NOC-voorzitter aftrad na de opzienbarende 'Judas-affaire'. Huibregtsen, zo verklaarde Geesink, is een lastpak die nooit wat voor de sport heeft betekend.

Daarmee diskwalificeerde Geesink zich in eigen land. Toch blijft hij publiceren. 'Liever een hengel dan een vis', was zijn zoveelste beleidsnota die geen reactie opleverde. ,,Ik heb weer het gevoel aan een dood paard te trekken'', zei hij vorige week. Don Quichot bestreed tenminste nog iets wat bewoog.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden