Eeuwig de sekspoes door 'Emmanuelle'

VAN ONZE REDACTIE CULTUUR & MEDIA

Ze was een van Nederlands bekendste filmactrices - al had ze dat volgens acteur Huub Stapel niet aan haar acteertalent te danken. Sylvia Kristel zag er goed uit en wilde met haar blote kont in een film. Dat was volgens Stapel genoeg om haar wereldberoemd te maken.

Kristel overleed woensdagavond op zestigjarige leeftijd aan de gevolgen van slokdarmkanker. Ze was al een paar maanden ernstig ziek.

De reacties in binnen- en buitenland op haar overlijden zijn het bewijs dat de actrice een internationale ster was. Franse media noemen haar 'de heldin van de soft-erotische film', anderen hebben het over het 'heengaan van een sekssymbool'.

Die wereldfaam kreeg Kristel door de hoofdrol in de erotische film 'Emmanuelle' uit 1974. Haar toenmalige partner, schrijver Hugo Claus, haalde haar over om de rol aan te nemen, vertelde ze later in interviews. De opnames waren in Thailand en hij zei: Leuk, daar zijn we nog nooit geweest. Bovendien ging ze ervanuit dat haar moeder de Franse film nooit te zien zou krijgen.

Niets bleek minder waar. 'Emmanuelle' werd een internationaal succes. De film was even typerend als controversieel voor zijn tijd, met masturbatiescènes en lesbische seks. Het was een van de eerste erotische films die te zien was in een gewone bioscoop. Zelfs vrouwen zaten in de zaal om naar de seksuele escapades van de verveelde huisvrouw Emmanuelle te kijken.

De rol, en die in de vervolgfilms, bezorgde Kristel in Hollywood het leven van een filmster, inclusief drugs en alcohol. In Nederland werd de actrice vaak wat misprijzend afgeschilderd als mannenverslindster en sekspoes. Dat was in Frankrijk wel anders, waar de erotische films een enorme hit waren, met Kristel als boegbeeld. Zo was 'Emmanuelle' tien jaar lang te zien in een Parijse bioscoop.

Kristel raakte verslaafd en had relaties met wat collega's beschrijven als foute mannen. Zo verloor ze bijna al haar geld door te investeren in een geflopte film van haar tweede echtgenoot, regisseur Philippe Blot.

Kristel wist haar verslaving te overwinnen en kwam terug naar Nederland, waar ze zich op het schilderen stortte en zo nu en dan een (kleine) rol wist te bemachtigen in een film of tv-serie. In 2009 stond ze in de theaters met het stuk 'Wie weet overleeft de begeer-te me', dat ging over haar eigen carrière en haar verslaving.

In totaal verscheen de actrice in zo'n vijftig titels, waaronder 'Lady Chatterley's Lover' (1981), de verfilming van het bekende boek van D.H. Lawrence en 'Alice ou la dernière fugue' (1977) van regisseur Claude Chabrol. Ook speelde ze in een aantal Nederlandse films, zoals 'Naakt over de schutting' (1973) en 'Pastorale 1943' (1978).

Kristel was naar eigen zeggen niet lui, maar ging er wel vanuit dat het succes haar kwam aanwaaien. Toen de grote filmrollen later in haar carrière uitbleven, bleef ze overeind door haar overlevingsdrift en haar 'talent om gelukkig te zijn'.

Terugblikkend op haar leven zei ze in een interview met de Volkskrant een aantal jaar geleden: "Ik heb niet stilgezeten, maar ik had toch meer kunnen doen".

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden