Feuilleton

Eerste indruk

Beeld Olivia Ettema

Franca Treur beschrijft wekelijks de lotgevallen van Hanna en Loek, een scenaristenstel. Vandaag aflevering 17.

Bij de Turkse specialist in herenpakken waar Loek en Hanna binnenstappen, komt Sjeng, de acteur, net de paskamer uit.

O, hé, jij hier? zegt Hanna, want iemand met wie je hebt getongd, zeg je wel even gedag.

Hallo, zegt Sjeng een tikje verbaasd. Kennen wij elkaar? Het is Sjeng toch niet. Het is een andere Marokkaan.

Sorry, zegt Hanna. Ik zag je voor iemand aan die ik goed ken. Maar met dat woordje goed maakt ze het erger, het is toch al zo erg dat het om iemand met een allochtoons uiterlijk gaat.

Dacht je dat het die Marokkaanse gast was die je laatst aan de lijn had? vraagt Loek.

Hij heeft een Limburgse moeder, zegt Hanna.

De jongen kijkt hen aan, gegeneerd en geïnteresseerd tegelijk. Hier komen nooit Marokkanen, zegt hij. Deze zaak is van mijn oom.

Het zijn Turken hier, zegt Loek tegen Hanna. Jij haalt ook alles door elkaar.

Wat kan ik voor jullie doen?

Hij zoekt een pak, zegt Hanna, wijzend naar Loek. Hij moet een goede eerste indruk maken op zijn werk.

Wat voor werk doe je?

Ik ben scenarist, maar ik word straks directeur van een grote culturele stichting.

Ah, dus het mag wel een beetje arty-farty?

Pardon? vraagt Loek.

Of gaat u liever voor de strakke, serieuze look?

Smaakvol en zakelijk, zegt Loek kortaf.

Wat een slechte start! Hanna ziet al helemaal voor zich hoe de verkoper Loek zo irriteert, dat hij kwaad de winkel uit loopt. Zonder pak natuurlijk, zodat ze ergens anders opnieuw kunnen beginnen.

Maar het loopt toch anders. De verkoper, Ahmet, vindt ineens de juiste toon, en bovendien het juiste pak. Loek slaagt er intussen in zijn nieuwe theorie over cultureel ondernemen voor het voetlicht te brengen (het komt op maatschappelijke verantwoordelijkheid aan) en voor Hanna is er een lekkere stoel bij de airconditioning. Ahmet biedt hun zelfs espresso aan in kleine piepschuimen bekertjes.

Alles is perfect, tot Hanna vanuit haar stoel de echte Sjeng voorbij ziet lopen, buiten op straat. Ze rent naar de deur, want dit is simpelweg te toevallig. Tegen zijn zin brengt ze hem mee naar binnen. Een ontzettend stom idee, want iedereen is op slag beledigd. Ahmet omdat Hanna hem heeft verward met een loensende Marok- kaan met smalle schoudertjes, en Loek omdat zijn vriendin zo amicaal doet tegen iemand die hij het liefst op zijn bek zou timmeren.

Sjeng ten slotte is er altijd prat op gegaan iederéén te kunnen zijn, maar vandaag is hij niet aan het werk. Op zijn vrije dagen blijkt hij liever een beroemd acteur dan iemand die eruitziet alsof hij hele dagen in een winkel staat.

Franca Treur is schrijver, Olivia Ettema is illustrator.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden