Eerherstel voor Mondriaantrui, maar het spruitjesshirt kan voorgoed het museum in

Bernard Hinault in het beroemde Mondriaanshirt, 1985. Beeld AFP

Verzamelaars van wielershirts opgelet: het befaamde Mondriaanshirt komt terug. De Tour de La Provence maakte een nieuwe versie, die komende editie als leiderstrui dient. 

Het shirt met de gekleurde vlakken in Mondriaan-stijl is een ode aan Bernard Tapie, de vroegere ploegleider van La Vie Claire. Tapie is mede-organisator in de wielerkoers,  wordt nu behandeld voor kanker.

Tapie boekte in de Tour de France in de jaren tachtig grote successen met de wielrenners uit zijn ploeg. De Franse wielerlegende Bernard Hinault reed in 1986, toen hij de Tour de France won, in het beroemde gekleurde shirt. Een jaar later was het winnaar Greg LeMond, ook van La Vie Claire, die in het rood-blauw-geel aan de start verscheen.

Maar je hoeft geen Tour de France te winnen om een shirt beroemd te maken. Sportkleding is bedoeld om op te vallen. Dat is althans de gedachte van wielrenner Mario Cipollini, die bekendstond om zijn extravagante outfits. Mario als tijger, Mario als zebra, Mario in een vleespak, als een wandelend lijk. Wat de Ita­liaan droeg, hoefde niet mooi te zijn.

Groene stippen

Sportkleding met een bijzondere status wordt ook graag gedragen, hoe lelijk ook. Wat de gele trui in de Tour de France is, was het spruitjespak in het marathonschaatsen. In de zesdaagse marathonwedstrijd The Greenery Six reed de leider van het klassement in een wit pak met groene stippen – spruitjes dus – een idee van spruitjeskweker en schaatser Henk Angenent. 

Het pak wordt niet meer gedragen omdat het evenement niet meer bestaat. Jan-Maarten Heideman was in 2006 de laatste winnaar van de wedstrijd. Hij was blij dat hij de titel vaak op de laatste dag pas won, zodat hij niet in het pak hoefde te rijden. Trots is hij wel op zijn collectie spruitjespakken. Het kledingstuk hangt inmiddels ook in het schaatsmuseum in Hindeloopen.

Toen de zesdaagse een vervolg kreeg in de vorm van een vierdaagse, werd er een variant op het pak bedacht. Het spruitjespak werd een ruitjespak. Ook die versie was niet echt geliefd onder schaatsers. Gary Hekman was de eerste die het aan mocht trekken. Foeilelijk, vond hij. Er kwam ook nog een pillenpak en een pijlenpak op de markt.

Flo-Jo

Het kan natuurlijk nog veel gekker. Kijk naar de outfits van sprint- en stijlicoon Florence Griffith-Joyner. ‘Flo-Jo’ was de koningin van de leggings. Ze verscheen in de jaren tachtig vaak aan de start in pakjes waarbij één been gehuld was in een strakke sportbroek tot de enkel en het andere bloot. Ze droeg tijdens haar races riempjes om haar middel, liep in een doorschijnende broek van wit kant, of in een stof van blinkend zilver. Haar nagels zagen er ook exotisch uit. Flo-Jo, die in 1998 plotseling overleed, hield van ­héle lange gekrulde nagels. De sprintster inspireerde veel sport- en modeliefhebbers.

Serena Williams, 23-voudig grandslamwinnares uit Amerika, kwam vorig jaar na haar zwangerschapsverlof bij haar comeback op de tennisbaan van Roland Garros in een zwarte catsuit de baan op. De lange pijpen zouden als compressiesokken fungeren voor haar trombosegevoelige benen. Ze vond het er ook krachtig uitzien. 

Williams kreeg niet de kans om nog een keer in dit pak het rode gravel van Parijs op te stappen. De toernooiorganisatie vond het niet gepast en heeft dergelijke kleding verboden. 

Maakt Williams niet uit, ze verzint wel weer wat anders. Op de US Open had ze een tutu aan in een outfit met één mouw. Op de Australian Open haalde ze vorige maand de kwartfinale in een groen, vintage pakje met korte pijpjes. Wellicht komt die outfit over veertig jaar, net als het Mondriaanshirt, ook weer terug in de sport.

In de rubriek Vak T beschouwen sportredacteuren Fred Buddenberg, Kick Hommes en Eline van Suchtelen het sportnieuws uit de losse pols.

Lees ook:

Marijn de Vries over de catsuit van Serena Williams

Het pak zou ‘respectloos’ en ‘grensoverschrijdend’ zou zijn. Ik vind dat jammer. Niet per se omdat het belachelijk is dat mannen een vrouw verbieden te dragen wat ze wil. Nee, het gaat veel verder.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden