Eerbied en haat op een Syrisch kussen

President Assad verdeelt echtpaar: 'Al dat liedjes zingen op de basisschool heeft je blind gemaakt'

Sinds het begin van de protesten in Syrie voeren ze felle discussies over de gebeurtenissen in hun land. Fatima is tegen het regime, haar man Imad is voor. In hun appartement in Damascus voeren ze voor de zoveelste keer dezelfde discussie.

"Er moet een einde komen aan de politiestaat en de president moet gekozen worden", zegt Fatima. "Deze dictatuur kan dat nooit waar maken." Als ze niet zwanger was, zou de muziekdocente meedoen aan de demonstraties.

Haar man Imad moet daar niet aan denken. Hij vertrouwt erop, net als zoveel andere aanhangers van het regime, dat president Basjar Assad voor verandering zal zorgen. Want hervormingen zijn noodzakelijk, dat vindt hij ook. Bijna alle Syriërs zijn zich bewust van het brute geweld van de politiestaat en krijgen in hun dagelijks leven regelmatig te maken met corruptie.

"President Basjar Assad heeft de noodwet al opgeheven, extra subsidies ingevoerd voor brandstof en is in dialoog met de oppositie", zegt Imad. "Protesten zijn dus onnodig."

De eerbied waarmee Imad de naam van de president uitspreekt, provoceert Fatima. "Hoe kun je blijven geloven in de goedheid van Basjar terwijl onschuldige betogers worden neergeschoten?" roept zij uit. "Jarenlang liedjes zingen over de president op de basisschool heeft je blind gemaakt."

Imad haast zich zijn standpunt te verdedigen. Opgewonden vertelt hij dat de laag onder de president corrupt is, dat Basjar beter is dan zijn vader en dat het huidige regime sektarische spanningen voorkomt.

Dit laatste punt is belangrijk voor Imad. Hij en zijn vrouw zijn alawieten en behoren daarmee tot dezelfde religieuze groepering als de president. Zoals veel alawieten is Imad bang dat als het regime valt de soennitische meerderheid wraak op hen zal nemen.

Maar Fatima vindt dit idee 'een leugen van het regime'. Ze herinnert zich een telefoongesprek met haar tante uit het religieus gemengde Lattakia. Zij zag hoe aan het begin van de protesten Sjabbiha (bewapende bendes van het regime) rondreden in haar alawitische wijk en door megafoons riepen: 'De soennieten komen jullie aanvallen.' Het is, zegt Fatima, juist de Baathpartij die angst en sektarisme aanwakkert bij de alawieten om hun steun te garanderen.

De thee is koud geworden zonder dat Fatima en Imad ervan gedronken hebben. Terwijl Imad nieuwe gaat zetten, vertelt Fatima dat hij haar vaak gelijk geeft. Desondanks vindt hij het moeilijk om het regime op te geven. "Je zet jarenlange indoctrinatie niet zo maar van je af," zegt Fatima. "Het heeft mij ook tijd gekost."

Toch heeft Fatima goede hoop dat het niet lang zal duren voor haar man overstag gaat. Zij denkt dat Imad met haar in discussie gaat omdat hij eigenlijk onzeker is over zijn ideeën. "Naarmate het geweld tegen de betogers toeneemt, zie ik hem meer en meer twijfelen aan het regime," zegt ze.

Wanneer Imad terugkomt uit de keuken neemt hij plaats bij het raam. Wijzend op een grote poster van Bashar op straat zegt hij: "Op z'n minst is het geen schoothond van de Amerikanen." Voor het eerst knikt Fatima instemmend.

Het Assadregime is altijd zeer kritisch geweest over de Amerikaanse inmenging in het Midden-Oosten. En het was compromisloos tegenover de Israëlische bezetting van de Syrische Golanhoogte en de Palestijnse gebieden. Dat leverde Hafed Assad, en later zijn zoon, veel populariteit op.

Maar voor Fatima en de inmiddels op één miljoen geschatte demonstranten kan Basjar niet langer teren op krediet voor zijn buitenlands beleid: "Wat heb ik eraan dat de regering boos is op de Amerikanen vanwege de oorlog in Irak, terwijl mijn man geen baan heeft?" vraagt Fatima. Imad is ondanks een diploma landbouwkunde al twee jaar werkloos. Syrië kent een hoog percentage hoogopgeleiden. Er is echter niet voldoende werk voor hen. Imad: "De goede banen gaan naar wie de juiste connecties heeft of voldoende smeergeld op kan brengen.

"Zie je wel," reageert Fatima, "alawitisch of niet, de regering geeft niets om ons." Ze wijst erop dat de rijke families uit alle religieuze hoeken komen en Syriës rijkdom onderling verdelen. "Ondertussen moeten wij het met de overgebleven kruimels doen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden