Review

Eenzame puber tussen de paarden

Paardenmensen heb je in soorten en maten: jonge meisjes die altijd op de manege te vinden zijn om paarden te vertroetelen, rijkere, gesettelde vrouwen die hun paard als statussymbool zien, of eigenaars van pensionstallen voor wie paarden vooral een inkomen betekenen. In Aryn Kyle’s debuutroman ’God van de dieren’ komen al deze groepen ruimschoots aan bod. Toch is het geen zuiver paardenboek, maar een coming of age roman over de twaalfjarige Alice, dochter van een rancher annex pensionstalhouder in Colorado.

Alice staat er alleen voor. Haar oudere zus is er met een rodeorijder vandoor, haar vader zwoegt de hele dag om het bedrijf gaande te houden en haar moeder komt al jaren niet meer van de slaapkamer af. Ook bij de paarden vindt Alice geen troost, want het ontbreekt haar aan rijtalent.

Kyle beschrijft met geweldig inzicht in de psyche van een twaalfjarige: hoe het kind Alice deze situatie als vertrouwd en dus veilig beschouwt, maar ook hoe de jonge volwassene langzamerhand vragen bij grote thema’s als liefde en dood, de omgang met dieren, identiteit, macht en vriendschap plaatst.

Treffend laat Kyle zien dat Alice, die alles van paarden weet, nog niet veel van volwassenen begrijpt. Dat komt prachtig naar voren in haar nachtelijke telefoongesprekken met haar leraar Engels. Alice weet dat ze met haar vertrouwelijkheid, met haar flirt een grens overschrijdt – ze voert ze letterlijk in de kast, waar niemand haar hoort – maar ze heeft niemand anders om haar gedachtes en meningen aan te toetsen.

Ook al belt ze hem diep in de nacht, haar leraar neemt altijd op. Ze hoort regelmatig ijsblokjes tegen zijn glas tinkelen, en vindt het leuk dat hij zo laat nog zo volkomen ontspannen met haar praat, zonder ook maar een moment te beseffen dat de man alcoholist is.

Het verhaal is ontzettend zorgvuldig gecomponeerd. Elk balletje dat wordt opgegooid, valt ook weer keurig neer. Elke lijn die Kyle uitzet, werkt ze uit en leidt ze naar een climax. Een hele kunst, omdat de roman boordevol personages en verhaallijnen staat.

Langzamerhand leert Alice van iedereen wel iets, zonder dat het schema dat Kyle daarbij in gedachten moet hebben gehad opvalt. Het paardenmeisje dat elke dag na school op de ranch komt rijden, leidt niet zo’n verwend, luxe leventje als Alice altijd dacht. Ze heeft een paard, maar blijkt even eenzaam als Alice.

De rijke vrouwen die vooral naar de stal komen om champagne uit plastic bekertjes te drinken en te roddelen, hebben slechte huwelijken. Eentje verleidt de vader van Alice, die daar niet afkerig van is. Alice ziet het eerst met onbegrip en vervolgens met lichte paniek aan. Ze moet de vragen van haar moeder beantwoorden, die alles vanachter het slaapkamerraam gadeslaat: opeens staat ook haar loyaliteit ter discussie.

En er is nog meer dat haar zorgen baart, want haar vaders vaders fokpaarden worden ronduit wreed behandeld. Als kind wist Alice niet beter, maar het besef dringt door dat haar vader methodes toepast die buitenstaanders hard veroordelen.

Kyle’s stijl is even vloeiend als levendig. De bladzijden zijn zwaar beladen met voorvallen – klein en groot, akelig en mooi, subtiel en clichématig, voorspelbaar en onvoorspelbaar – waardoor een volkomen geloofwaardig beeld van het leven op de ranch ontstaat. Kyle moet zich heel diep in deze kleine, claustrofobische gemeenschap hebben ingeleefd om hem zo beeldend te kunnen beschrijven. En dat in een debuutroman van iemand die zelf niet op een ranch is opgegroeid!

De naïeve Alice van de eerste hoofdstukken, heeft aan het eind van de roman elke desillusie ondervonden waar een tiener maar mee te maken kan krijgen, en heeft geleerd wat het echte leven inhoudt. De hardste maar ook nuttigste les die een kind kan leren, is dat niets ooit blijvend is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden