ReportageBurendag

Eenzaamheid bracht Peter en Vahap samen: ‘Wij zien naar elkaar om, dat maakt ons goede buren’

null Beeld Jean-Pierre Jans
Beeld Jean-Pierre Jans

Al ruim zeventien jaar zijn Peter van Maaren (62) en Vahap Türkmen (65) elkaars buren. Ze wonen in de Amsterdamse Diamantbuurt. De eenzaamheid bracht hen samen.

Er klinkt gebonk op de deur. Het is de Turkse buurman die voor de deur staat: “Repareer je bel nou eens.” “Jaahaaa, ik heb de batterijen verwisseld maar ze doet het nog steeds niet”, antwoordt Peter van Maaren (62). “Heb jij nou wéér eten meegenomen? Is dit hetzelfde gerecht als toen bij dat bruggetje?” Het bruggetje slaat op een van de vele buurtevenementen die Van Maaren en zijn buurman Vahap Türkmen (65) samen organiseren.

De geveltuinenburendag, de oliebollendag, de schoonmaakdag, monumentendag, de straattafel: de twee mannen verzinnen van alles om de buurt bij elkaar te brengen. Zolang er maar eten aanwezig is. En iedereen kent zijn rol in deze buurt. Türkmen zorgt voor halal-eten, Van Maaren voor de haram-tent en de vegetarische afdeling arrangeert een andere buurman. Al bijna twintig jaar de gouden regel.

Van Maaren en Türkmen zijn al zeventien jaar buren en hebben elkaar leren kennen via een vereniging waar ze allebei vrijwilligerswerk voor deden. Ze wonen in de Diamantbuurt in Amsterdam Oud-Zuid, vlak achter de Pijp. Türkmen die jarenlang werkzaam was als brugwachter voor de NS, woont daar samen met zijn vrouw en twee dochters. Van Maaren, in het verleden leraar maatschappijleer, woont alleen.

De buurt van dienst zijn

“Ik hou ervan om samen te zijn met mensen, daar kan ik echt allerlei ceremonies voor bedenken”, zegt Van Maaren, die af en toe nog wat bijklust als techniekdocent. Dat verklaart ook meteen waarom de kerstboom altijd staat opgetuigd op de bovenverdieping van zijn woning. Het huis staat vol met zelfgemaakte, meterslange kerststallen. Türkmen vindt dat maar niks. “Je moet die kerststallen echt weg doen. Dat is waarom je broer nooit op bezoek komt. Er is bijna geen plek om te slapen.” “Nooit van mijn leven”, zegt Van Maaren stellig, “verkoop het maar als ik dood ben.”

De twee mannen hebben er een missie van gemaakt om de buurt van dienst te zijn. Van Maaren komt net thuis. Hij helpt een buurmeisje met haar huiswerk biologie. En Türkmen reed even naar Ouderkerk aan de Amstel om boodschappen te halen voor de buren: “Roomboter, melk, kaas en eieren. Dat soort dingen kopen we in grote aantallen zodat het goedkoop is voor de hele buurt.”

Hoe waarderen we onze buurt?

Nederlanders geven hun buurt een 7,5
De sociale cohesie, de samenhang in de buurt, krijgt een 6,2
Over de ontwikkeling in de buurt zijn Nederlanders iets minder positief gaan denken. In 2012 vond 11,2 procent dat de wijk er op vooruit is gegaan. In 2017, toen de laatste peiling werd gehouden, was dat 10,4 procent.
Toch vinden Nederlanders niet in toenemende mate dat de buurt achteruitgaat. In 2012 zag 14,5 procent een achteruitgang, in 2017 14,1 procent.
De overlast in de buurt daalt. In 2012 meldde 46,1 procent veel overlast, in 2017 43,6 procent.
Bron: CBS

Zelfgekozen familie

“Vahap en ik zijn net broers van elkaar”, zegt Van Maaren: “Hij is de familie die ik zelf heb uitgekozen. Ik ben homoseksueel, en hij is moslim. Al hebben we zo onze verschillen, er is respect naar elkaar toe. Binnen mijn eigen familie en gemeenschap was ik niet welkom. Daarom wil ik altijd ergens bij horen. Ook binnen de school waar ik als docent werk, wil ik dat de klas mijn familie is. Dat iedereen zichzelf mag zijn, want dat is wat ik wil. En dat kan prima in deze buurt.”

Türkmen zegt dat de eenzaamheid hem en Van Maaren bij elkaar heeft gebracht: “We doen alles samen. Naar de Makro, boodschappen halen, onderweg praatjes maken. Peter is een eenzame man, woont alleen en ik weet wat dat inhoudt en hoe het voelt. Ik heb een gezin, een vrouw en twee kinderen. Maar ik voelde me ook eenzaam toen ik naar Nederland kwam in 1973. Op straat kende ik niemand. Mijn broer zag ik ook nooit want hij was altijd aan het werk.”

Van Maaren vult hem aan: “Weet je, wij zijn begonnen naar elkaar om te zien. Dat is wat ons goede buren maakt.”

Lees ook:

Waarom een goede band met de buurman belangrijk is

Het gaat goed met de burenbanden in ons land, stelt sociologe Beate Volker die al twintig jaar de netwerken in buurten onderzoekt. Op burendag is de vraag: Waarom is dat belangrijk?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden