Eensgezindheid

In mijn alweer veertig jaar durende verblijf in gastland Nederland, heb ik niet eerder een zo diep verankerd en breed gedeeld gevoel van eensgezindheid mogen meemaken als in de laatste dagen. Juist op het moment dat Nederland door een vreemd, onverdraagzaam en gewelddadig regime als dat van de Turkse despoot Erdogan werd beschimpt, uitgedaagd en bedreigd, heeft het land via zijn regering ferm en koel gereageerd. Dit is ook te danken aan de resolute en verantwoordelijke reactie van alle politieke leiders die, ondanks de nabije verkiezingen, hun ideologische verschillen opzij wisten te zetten om eensgezind achter het VVD-PvdA-kabinet te gaan staan. Een extra pluimpje verdient Alexander Pechtold, die herhaaldelijk het lot van de in Turkije vervolgde journalisten in herinnering bracht. En ook Jesse Klaver, die het historische, antifascistische DNA van zijn partij GroenLinks zonder aarzeling aansprak. Ongeveer 86 procent van de Nederlanders steunt alle politiek leiders en het kabinet in hun weigering de soevereiniteit van hun land te laten verkwanselen. Hartverwarmend.


Wie de laatste tijd nog vertwijfeld over het 'povere' gehalte van het debat over de nationale identiteit filosofeerde, mag zich nu achter de oren krabben. Heel Europa heeft met solidaire bewondering de standvastige houding aanschouwd van het land van tulpen en klompen (met de beschamende uitzondering van het Frankrijk van de zwakke president Hollande, die toestond dat een Turkse minister in Metz Nederland als 'hoofdstad van het fascisme' beledigde). Nog gisteren verklaarde Duitse bondskanselier Angela Merkel haar 'volledige steun en solidariteit' aan Nederland te verlenen.


Wie juist voor de-escalatie opteerde, zal moeten constateren dat de demonstratie en de rellen zaterdag bij het Rotterdamse consulaat door maar enkele honderden Nederturken werden bijgewoond. Dit in een stad met zo'n 50 duizend en een land met 400 duizend Nederturken. De overgrote meerderheid van Turkse medeburgers lijkt dus niet van plan om Erdogans haatzaaierij letterlijk te nemen. Het is hier veel beter vertoeven dan in het naar dictatuur afglijdende Turkije. Ook mogen de Rotterdammers zich gelukkig prijzen met een burgmeester als Aboutaleb. Een ferme bestuurder die de beledigingen van Erdogan pareerde door hem eraan te herinneren dat 'ik burgemeester ben van een stad die is gebombardeerd door de nazi's'.


Twaalf jaar geleden oogstte Ayaan Hirsi Ali hoon en beschimpingen, omdat ze leerlingen van een islamitische school vroeg de Grondwet boven Allah te plaatsen. Nu is die Grondwet ineens bijkans heilig, en waarom ook niet. Maar de tekst is zeker niet bedoeld om bedenkelijke lieden te faciliteren die er misbruik van maken en op de destabilisatie van Nederland uit zijn. Maar nood breekt wet, en mogelijk zelfs Grondwet, als die als instrument wordt gebruikt om deze soevereine natie te verlammen. De tekst dateerde van vóór de komst van Erdogan en kan, zoals al vaak in het verleden, altijd weer worden aangepast.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden