Eén zoen voor Emma

Dat zij niet zo gauw gaat vervelen komt ook door haar garderobe. Begin deze week, in de eerste herhaalde aflevering van 'De Wrekers', 'Ontspoorde geheimen', trekt Emma Peel vier hippe setjes uit de kast. Ze bevecht een vage boevenbende die de Britse minister-president wil opblazen aanvankelijk in een zeegroen Pierre Cardin-mantelpak. Daarna wisselt ze haar oranje plooirok met marineblauw vest in voor een zwart broekpak met rits in witte bies. Voor de altijd spannende slotscène in het appartement van John Steed trekt ze een lila jurkje aan met bijpassend twinset. En toen hadden we Emma's jumpsuits en laklederen kattenpakken nog voor de boeg, want de KRO herhaalt de serie 'De Wrekers' vijf weken lang, op werkdagen om zes uur.

Niemand twijfelt langer dan drie seconden bij de vraag: wie is de mooiste vrouw ooit op het televiescherm? Diana Rigg accepteerde veertig jaar geleden als 26-jarige actrice van de Royal Shakespeare Company de rol van Emma Peel. Ze schoof aan naast de toen 38 jaar oude Patrick Macnee, die de traditionele Britse bolhoed-gentleman John Steed speelde.

'The Avengers' werd een kraker. Voor het eerst exporteerden de Britten een serie naar veertig landen. Diana Rigg werd destijds schandelijk onderbetaald en stopte na een paar jaar. Miss Peel moest in 1968 dus worden vervangen. Door Tara King. Die was behoorlijk minder, vond ook Patrick Macnee.

Later, in de 'Nieuwe Wrekers', kreeg Steed nog een tijdje het blonde pagekopje Purdey als assistente naast zich. Joanna Lumley (later in 'Absolutely Fabulous') speelde Purdey uiteraard heel acceptabel. Maar Emma, de vrouw die bewoog als een tijger en vocht als een vent, bleef hinderlijk in de hoofden van de kijkers nazingen.

Het gekste aan Emma Peel is dat zij wordt omarmd door zowel mannen als vrouwen. Mannen die haar als mooiste aanwijzen zijn trouwens niet origineel. De Engelse kijkers kiezen haar nog steeds tot tv-seksbom nummer één, blijkt uit een Channel 4-peiling. Het Amerikaanse blad Tv-Guide riep haar in 1999 uit tot 'de meest sexy vrouw op televisie ooit'.

Tegelijk bestaan er dikke studies over haar belang voor de vrouwenbeweging. De Engelse mode-ontwerpster Liz Eggleston stort zich met een lange dissertatie op het verschijnsel Emma Peel als ikoon van het laat-20ste-eeuwse feminisme. Eggleston vlooit de pittige dialogen tussen de twee na, waarin Steed steeds zijn trekken thuis krijgt als hij miss Peel als simpelweg een mooie meid in de hoek probeert te zetten. Ze bekijkt haar ook vanuit een andere maatschappelijke invalshoek: Steed is in de jaren zestig de verpersoonlijking van het oude traditionele Engeland, Emma is de nieuwe tijd.

Miss Peel als symbool van de opkomende zelfbewuste gelijkwaardige vrouw. In de herhalingen van deze week zien we het opnieuw: John Steed redt haar uit levensbedreigende toestanden, net zo vaak is het andersom. Steed heeft in elke situatie een droge grap paraat, Peel beschikt over minstens zoveel fijnzinnige humor. Natuurlijk probeert Steed haar te charmeren, maar Emma is geen type James Bond-assistente, die zomaar in zijn armen valt. Zij is niet zijn assistente, hij is net zo goed haar hulpje. In een interview in 1993 verzucht Patrick Macnee: ,,Ik was de vrouw en zij was de man''.

Altijd blijft de knellende vraag of John en Emma iets met elkaar hadden. In bijna elke slotscène zit een vage suggestie dat ze toch onder de aftiteling met een glaasje champagne richting slaapkamer wandelen. Het is nooit aangetoond. In één van de afleveringen raken de twee versuft door vijandelijke drugspijltjes van boeven met hoog CCCP-gehalte. Als Emma uit haar verdoving bijkomt twijfelt ze nog wazig of de man tegenover haar wel werkelijk John Steed is. Ze fluistert hem dan iets in het oor dat voor de kijker onverstaanbaar is. Britse liplezers strijden nu al jaren over vraag wat zij op dat moment zei. De meest gesteunde analyse luidt: ,,Ben jij de man die met mij flirt?'' Er zijn echter andere Britse experts die hardnekkig volhouden dat miss Peel toen tegen John Steed lisperde: ,,Ben jij de man die met mij slaapt?''

Bijna geen kijker kent het grote probleem van Emma Peel. Ze is weduwe. Althans, dat denkt ze. Haar man, de testpiloot Peter Peel, is voor haar samenwerking met John Steed vermist geraakt. In de laatste Peel-aflevering ('The Forget Me Knot') wordt echtgenoot Peter levend teruggevonden in het Amazonegebied en Emma moet terug naar huis om voor hem te zorgen. Weinig feministisch, maar zo wordt ze nu eenmaal uit de serie geschreven. Ze draagt Steed over aan Tara King, die ze toevertrouwt dat de mannelijke wreker zijn thee graag tegen de wijzers van de klok in geroerd wil hebben.

De enige keer dat ze openlijk besluiten te zoenen is bij dit afscheid. Het is ook de enige keer dat Steed haar 'Emma' noemt in plaats van miss Peel. Op geen enkel moment in de serie spreekt Emma hem aan als 'John'.

Dan loopt ze het huis uit. Als Steed haar uit het raam nakijkt ziet hij tot zijn verbijstering dat de echtgenoot in de wachtende auto zijn evenbeeld is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden