Een winkelier in weer met een voorliefde voor de taal van de wolken

Stapelwolken doen zijn hart sneller kloppen. Weinig mensen raken zo gepassioneerd over de bloemkoolstructuur veroorzaakt door opstijgende warme lucht, tegengehouden door hooghangende koude lucht die daar helemaal niet weg wil. "En uiteindelijk lukt het de lucht om op te stijgen. En dan krijg je uiteindelijk die mooie stapelwolken, die fan-tas-tische bloemkolen!", aldus Erwin Kroll (62) bijna tien jaar terug in een interview in het Algemeen Dagblad.

De weerman die zijn vak gestalte gaf, houdt er definitief mee op. Eind vorig jaar verdween hij al van de televisie. De NOS meldde toen dat Kroll het zelf rustiger aan wilde gaan doen.

Gisteren deelde de weerman mee dat hij er nu, na 26 jaar, definitief mee ophoudt.

"De man met de handjes, zo noemde men hem altijd", zegt Jan Visser, die zelf jarenlang weerberichten schreef voor deze krant. "Erwin Kroll was eigenlijk een weerentertainer. En een verteller: iemand die met zijn mimiek een eigen verhaal wilde vertellen."

Die drukte met zijn handen werd zijn handelsmerk. Niet om zijn onkunde te maskeren; met zijn ervaring was Kroll een ontzettend goede weerman. Iemand die echt het weer kon aanvoelen. Visser: "Want het is essentieel dat een weerman eerst buiten het weer proeft voor zijn bericht te maken". En Erwin Kroll, die zijn liefde voor stapelformaties nooit verborg, begreep de taal van de wolken.

Kroll stopte in de jaren zeventig voortijdig met zijn studie geologie om bij het KNMI te gaan werken, werd later luchtvaartmeteoroloog op Schiphol en maakte op 8 april 1986 zijn debuut op de landelijke televisie. Armand Pien, Joop den Tonkelaar en Jan Pelleboer gingen hem voor, maar van hen was vaak niet meer dan alleen de hand over een weerkaart te zien. Bij de NOS waren het John Bernard, Erwin Kroll en later Peter Timofeeff die als moderne weerman het weer in de Nederlandse huiskamers brachten.

Het populairst werd de charismatische Kroll. Wiens voorspellingen niet altijd in goede aarde vielen. Hij voelde zich een winkelier in weer, zei hij eens. Als hij iets verkocht dat mensen niet beviel, begreep hij best dat mensen bij hem kwamen klagen.

Erwin Kroll wilde altijd onderwijzer worden. Aardrijkskundeleraar. Hij onderwees Nederland over het weer, maar ook over klimaatverandering - waar hij het boek 'Een Warme Wereld' (2007) over schreef. Hij bewonderde Al Gore, maar vond zijn verhaal te negatief. Oplossingen voor het klimaatprobleem, zoals meer zonne-energie, moesten voorop staan. Niet de gevolgen.

Ondanks 25 jaar televisie, vond Kroll de schijnwerpers niet altijd prettig. Hij baalde ervan niet meer te kunnen kamperen zonder dat de hele camping voor zijn tent om een weersvoorspelling kwam vragen.

Zoals hij zijn vertrek gisteren toelichtte: "Ik heb vertellen over het weer altijd heerlijk gevonden. Maar het bracht ook met zich mee dat ik een bekende Nederlander werd. Ik heb er eigenlijk nooit aan kunnen wennen om op straat herkend te worden."

In het nieuws omdat...

...hij na 26 jaar definitief stopt met het presenteren van het weer.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden