Opinie

Een vrolijk verhaal vol hilarische hoerenscènes

’Wat zien ik?!’ De Graaf & Cornelissen Producties. Regie: Paul van Ewijk. Tournee t/m 13 mei 2006 www.watzienikdemusical.nl

Toen Albert Mol in 1965 letterlijk een boekje opendeed over Blonde Greet, ’een vrouw uit het Amsterdamse leven’, bracht dat nogal wat beroering teweeg. Zijn boekje: ’Wat zien ik’ stond vol ontboezemingen over het prostitutiewerk van Greet, met wie Mol veel gesprekken had gevoerd. Het werd een bestseller. Een paar jaar later maakte regisseur Paul Verhoeven zelfs zijn bioscoopdebuut met de filmversie.

„Het zal tijd worden”, liet Albert Mol vlak voor zijn overlijden in 2004 weten, toen hij hoorde dat er een musicalversie in de maak was. Maar hoe maak je zo’n verhaal ruim veertig jaar later aantrekkelijk voor een publiek dat vele taboes en ontboezemingen verder is?

Scriptschrijvers Allard Blom en Frans Mulder zetten het verhaal in een iets bredere maatschappelijke context. Op zich geen gek idee, maar het toegevoegde verhaallijntje over twee studenten die de Maagdenhuisbezetting voorbereiden, inclusief rondmeppende ME’ers, leidt toch te veel af van de hoofdlijn.

Andere nieuwe verhaallijnen – zoals de diepere uitwerking van Greets grote liefde Piet en zijn vrouw – werken juist wel goed om het verhaal rond te maken.

’Wat zien ik?!’ komt wat traag op gang. Desondanks is het grotendeels een vrolijk verhaal, vol hilarische hoerenscènes.

We zien Greet in de weer met een man die op hoge hakken en met slechts een schortje voor door haar geslagen wil worden met een mattenklopper. Een ander vermomt zich als haan, terwijl Greet en haar vriendin Nel als kippen tokkend om hem heen moeten springen. De meisjes lachen wat af met (om) al die ’kneuzen’ van mannen.

Maar er is ook een andere kant. Want Nel wordt geslagen door haar vrijer, en Greet wordt bedrogen door Piet.

Ellen Pieters zet Greet neer als een dijk van een wijf. Ze heeft flair en humor en is innemend wanneer ze als Greet klap na klap incasseert, en als ze uiteindelijk, als eenzame hoer, toch probeert er het beste van te maken. Je gaat echt van haar houden, met haar zwoele, enigszins nasale lage stem.

Mariska van Kolck is een heerlijk lieve, licht naïeve Nel. En Johnny Kraaijkamp heeft de lachers op zijn hand in zijn dubbelrollen als de loshandige vriend van Nel en haar latere saaie, brave echtgenoot.

De muziek van Dick en Tom Bakker kent veel uiteenlopende stijlen. Er klinkt een vleugje ’West-Side Story’, een flard ’Elisabeth’ en verder komen er rock-, tango-, mars-, bigband- en walsmuziek voorbij.

Niet alles is even opvallend, maar vooral het titelnummer en ’vieze meid’ blijven lekker lang nazoemen in je hoofd. Wel jammer dat er in de muziek – ondanks de liveband – iets te veel synthesizer te horen is.

En Albert Mol zag dat het goed was. Althans, zo kijkt hij het publiek aan vanaf een metershoge foto die eervol verwerkt is in het fantasievolle decor van Marjolein Ettema.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden