Een voorstelling die knaagt aan je ziel

Cabaret

Florissant Marc-Marie Huijbregts ****

Bij Marc-Marie Huijbregts gaat het nooit over waar het eigenlijk over gaat. Hij babbelt weer gezellig in zijn nieuwe voorstelling 'Florissant', zaallicht aan, kopje thee erbij. Hij neemt zijn leven met je door, wat er zo de afgelopen twee jaar is gebeurd. Vermakelijke anekdotes, losjes verteld, met hier en daar vileine grappen, op zijn eigen, kenmerkende toon gebracht. Ogenschijnlijk luchtig, maar je voelt aan alles dat er een diepere laag onder schuilgaat. Dit keer eentje van verdriet en angst.

Hij legt het eigenlijk meteen in het begin al bloot, als hij Ich hab' im Traum geweinet van Schumann zingt. Het favoriete lied van zijn vader, die anderhalf jaar geleden stierf.

Heel even scheert hij er dus langs. Meteen daarna volgen weer volop grappen en gedachten van de cabaretier. Dat het leven volgens Huijbregts om echt contact maken gaat bijvoorbeeld. En dan komt het hoge woord eruit: dit is de eerste voorstelling die Marc-Marie Huijbregts maakt als wees. Er is niks meer vóór hem en ook niks na hem, want kinderen heeft hij niet en bovendien vindt hij ze stom. Hij voelt zich een dode-haarpunt die nog moet worden afgeknipt. Zijn oude kinderangst om eenzaam achter te blijven, steekt danig de kop op.

Ineens citeert hij Hank Heijn, de weduwe van Gerrit Jan Heijn: 'Vergeving is een cadeau dat je aan jezelf geeft'. Zij koos ervoor om haar leven niet te laten verteren door haat- en wraakgevoelens jegens de ontvoerder en moordenaar van haar man. Hij zegt het niet, maar je weet dat Huijbregts hier op zijn vader doelt.

Voordat hij er echt iets over zegt, volgen eerst weer hilarische verhalen over zijn weekje in een stilte-klooster, het Sinterklaasjournaal en zijn bontgekleurde tantes.

Dan vertelt hij dat hij het ingewikkeld vindt om over zijn vader te praten. Liever zingt hij eerst het wonderschone lied Rapture van Anthony and the Johnsons. De rouw is te rafelig en onhandig, zoals hij het zelf noemt. Omdat er naast verdriet zo veel andere emoties meespelen. Vader Huijbregts was een alcoholist die zijn zoon niet accepteerde zoals hij was. Een thema - wie ben je werkelijk? - dat als een rode draad door het oeuvre van de cabaretier loopt. Hoe hij uiteindelijk toch 'wraak' neemt op zijn vader is meesterlijk.

Marc-Marie Huijbregts flikt het hem weer: een prachtige, kwetsbare voorstelling maken die, bijna zonder dat je het door hebt, knaagt aan je ziel.

Rinske Wels

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden