Een voetbalmuseum! Dat komt er. In Middelburg.

Het is een onrustige kerstperiode geweest in huize Verkamman. Kerstboom en meubilair hebben het zwaar te verduren gehad. Dat lag aan de voetbal die Matty Verkamman kort daarvoor van bondscoach Van Basten had gekregen. De bal waarmee hij in de finale van het Europees kampioenschap in 1988 tegen Rusland dat wonderschone doelpunt had gemaakt.

Verkamman (53), jarenlang als journalist en tegenwoordig als columnist verbonden aan Trouw, kan nauwelijks een grotere trofee bedenken voor zijn toekomstige voetbalmuseum. De Bal van Marco! Nota bene mét de handtekening van de artiest die 'm zo onwaarschijnlijk over die Russische keeper had gelepeld! Dat kleinood zorgde voor opwinding in het Zeeuwse Kats, waar Matty Verkamman woont. Wie wilde niet even met die ronde knikker 'balletje hooghouden'? Nu is Matty een verdienstelijke amateur geweest, maar zijn gasten niet altijd. En dus hadden de piek en de kerstversiering een zware tijd.

Dat is nu over, want Matty's dromerijen over een voetbalmuseum worden werkelijkheid. De gemeentelijke commissie Ruimte uit de raad van Middelburg keurde maandagavond de plannen voor het Nationaal Voetbalmuseum goed. En het lijkt nu zeker dat het voorjaar 2007 zijn deuren opent in de hoofdstad van 'de enige provincie van Nederland zonder betaald voetbal', zoals Verkamman zijn eigen Zeeland zo graag aanduidt (met excuses aan Flevoland).

Het idee ontstond op aan de borreltafel. Vier voetbaljournalisten vonden het maar vreemd dat Nederland over vrijwel elk onderwerp een museum kent behalve over volkssport nummer 1. Johan Derksen, Jaap de Groot, Hugo Borst en Matty Verkamman wilden het cultureel erfgoed van het Nederlandse voetbal veilig stellen en zo richtten zij het Nationaal Voetbalmuseum Johan Cruijff op. ,,We hadden geen trek om een gebouw te vullen met pet-jes, shawls en andere prullaria van het Oranje van nu; onze ambities lagen een paar verdiepingen hoger'', zegt Verkamman. Amsterdam, waar ze heel kort een kantoortje hadden, viel al gauw af. Ook Rotterdam was een optie. ,,We waren al heel ver met de gemeente, tot bij die merkwaardige gemeenteraadsverkiezing van 2002 Leefbaar Rotterdam het plotseling voor het zeggen kreeg. Toen ging onmiddellijk het rode potlood door veel culturele zaken, en dus ook door ons museum.''

Daarna kwam Middelburg op de proppen. Gemeente, provincie en bedrijfsleven meldden zich al snel voor een financiële ondersteuning en zagen in het voetbalmuseum een prachtig 'cultureel anker' voor een toekomstig 'Leisure-Park', een evenementencentrum in de Middelburgse wijk De Mortiere. En nu zijn de plannen dus op een haar na rond.

Matty Verkamman is een gelukkig man. Hij heeft zijn drie collega's voor Middelburg kunnen winnen en zal het als motor van het museum nu dus nog drukker krijgen. Hij wordt nu al langzaam ingebouwd met materiaal voor het museum. Niet alleen de Bal van Marco, maar ook zijn shirt uit de finale van '88. ,,Weliswaar het shirt van de eerste helft, dus niet wat Van Basten aanhad bij dat doelpunt. Dat ligt in de kluis van Hugo Borst, nog ongewassen. Daar is wel 50000 euro voor geboden. Maar dat komt uiteraard ook in het museum.''

Naast alle tricots, kicksen, ballen en bekers die ze van voetbalfenomenen hebben gekregen, zal er ook veel plaats worden ingeruimd voor foto- en filmmateriaal. In de dagdromen van Verkamman komen er historische beelden op grootformaat: de dribbels van Faas Wilkes en Abe Lenstra, de kopbal van Bep Bakhuys, een glimp van Bok de Korver. ,,En dan gaan we de tunnel in, want we zijn er klaar voor: op weg naar het stadionveld, waar Onze Jongens van '74 nog één keer roepen: 'Wil je winnen, dan moet je scoren. Val aan!''

Jongensdromen zijn het, bij alle vier. ,,Ook Johan Derksen hangt van nostalgie aan elkaar'', zegt Verkamman. Zelf is hij al van jongs af bezeten van Oranje; hij verzamelde alles wat los en vast zit en werkt nu aan een 14-delige reeks boeken over het Nederlands elftal. ,,Het is mijn liefde voor het verleden, maar ook mijn liefde voor het mooie.'' Zijn ogen dwalen af naar de plaats waar de voetbal en de schoenen van Harry Dénis liggen: '1923', mijmert hij erbij. ,,Ik heb ze wel eens stiekem aangetrokken.'' Hij praat over de bal die keeper Just Göbel twee minuten voor tijd tegen Zweden stopte, op de Spelen van 1912! ,,Daardoor bleef het 4-4 en in de verlenging won Nederland.''

Over de keeperstrui van Hans van Breukelen wordt hij ook lyrisch: ,,Je kunt de vlek van de afdruk van het schot van Belanov kun je nog zien. Die trui heeft een fan ooit 7000 gulden gekost. Kun je zien wat er voor dergelijke relikwieën wordt betaald.''

Voetbal is plezier. En voetbal is dromen. Verkamman ziet al allerlei zalen voor zich die in het teken staan van het Engels of Braziliaanse voetbal. Hij wil een soort jukebox waarin bezoekers filmpjes van beroemde wedstrijden kunnen aanklikken. ,,Real Madrid-Benfica bijvoorbeeld, 3-5 dankzij Eusebio.'' Maar ook de ontwikkeling van de kleding en de bal, een Hall of Fame waarin jaarlijks een nieuwe held word gekozen, hoe het voelt om in een vol stadion tussen Edgar Davids en Patrick Kluivert te staan als het 'Wilhelmus' wordt gespeeld.

Nu zijn voetbalmuseum gestalte krijgt, barst de ideeënstroom echt los bij Matty Verkamman. ,,Er moet ook gespeeld worden, want voetbal is spelen met de bal. Dus partijtjes 4 tegen 4, strafschoppen nemen, playgames. Wil jij nog een balletje hoog houden?''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden