Een verzamelplaats van voetbalsprookjes

Leeuwarden geniet met volle teugen van zijn 'kleine Weah', de nuchtere trainer Henk de Jong en een luxepositie op de ranglijst

Cambuur 3 FC Groningen 0

Er was eens een voetballer. Hij stond bekend als groot talent, dat het later vast zou schoppen tot wereldster bij Barcelona of Real Madrid. Ze noemden hem 'de kleine Weah'. Snel, technisch en sterk.

Maar Bartholomew Ogbeche (29) kon de verwachtingen nooit helemaal waarmaken. Bij clubs als Paris Saint Germain, Middlesbrough en Real Valladolid redde hij het telkens niet. Afgelopen winter belde de Nigeriaan naar Cambuur-trainer Dwight Lodeweges, die hij nog kende van hun periode bij Al-Jazira in de Verenigde Arabische Emiraten. Of Lodeweges hem advies wilde geven, want diverse clubs waren in hem geïnteresseerd. Wat was het beste voor hem? Lodeweges gaf raad, maar vertelde tussendoor ook nog een spits te zoeken. Of Ogbeche geen zin had om naar Cambuur te komen? Daar had de aanvaller wel oren naar. Hij zat toch zonder club. En met succes: zijn komst naar Leeuwarden is als een sprookje. Ogbeche voetbalt goed, behoort regelmatig tot de uitblinkers en scoort. Zo ook gisteren, in de noordelijke ontmoeting met FC Groningen (3-0). Ogbeche maakte bijna uit stilstand de cruciale tweede treffer. Cambuur is dé verrassing in de eredivisie. De club staat derde. Vijf wedstrijden, elf punten en volgende week wacht de topper bij PSV.

"I'm happy", zei Ogbeche gistermiddag in de spelerstunnel, lurkend aan een sportdrankje. "Ons geheim? Dat is de teamspirit. Wij zijn bereid hard voor elkaar te werken. Elk dag weer. Persoonlijk doe ik dat ook graag. De ene keer speel ik links, dan weer rechts, terwijl iedereen weet dat ik het liefst centraal speel. Maar dat maakt mij niets uit. Het is een genoegen voor dit team te spelen."

Ogbeche geniet, de supporters ook. In Leeuwarden weerspiegelt zich eens te meer de romantiek van het voetbal. Oud, kneuterig, Engels aandoend stadion midden in een woonwijk, supporters die - hoofdtribune incluis - hartstochtelijk meeleven en een speelstijl de geest van de Friezen vertolkt; passievol, strijdend en nooit, nóóit opgevend.

Leuke trainer bovendien. Henk de Jong is zijn naam. Hij was vorig seizoen assistent en nam dit voorjaar de taken over van Lodeweges, die afgelopen zomer de overstap maakte naar Heerenveen. En dat ligt nogal gevoelig in het noorden. De Jong presenteerde zich als de personificatie van het woordje 'authentiek'. Nuchter, realistisch en arbeidslustig veroverde hij de harten van velen. Zie zijn oprechte blijdschap na de 1-0 van Albert Rusnak. Huurling van Manchester City. De Jong heft zijn handen ten hemel, als een voetballer uit de jaren zeventig die net gescoord heeft, en springt in de armen van de overige leden van de technische staf. Als een kind zo blij.

Na de wedstrijd blijft De Jong gewillig hangen in de persruimte. Ongeschoren, een papiertje voor zich om het journaille een spelsituatie te schetsen. Een en al sympathie wekt hij op. "Dit is niet normaal, nee", beaamt hij. "Maar elf punten is niets te veel, hoor. Die hebben we echt verdiend." FC Twente, Vitesse, Heracles Almelo en ADO Den Haag waren niet bij machte Cambuur te verslaan. Ook het zwakke FC Groningen moest eraan geloven.

Terwijl de tekenen voor de nieuwe voetbaljaargang bepaald niet gunstig waren voor Cambuur, dat vorig seizoen na een afwezigheid van veertien jaar weer terugkeerde in de eredivisie. Veel (al dat niet gehuurde) basisspelers vertrokken, nadat de competitie was afgesloten met een twaalfde plaats. "Vorig seizoen hadden we ook geen verkeerd ploegje", stelde De Jong, achteroverleunend op zijn spreekstoel. "Het verschil is alleen dat we nu wat makkelijker scoren."

De goede prestaties wekken euforie op. Supporters zongen: "Wij gaan Europa in, wij gaan Europa in." De Jong wilde er niets van weten. "Wij zullen straks ook een mindere reeks krijgen. Ik ben benieuwd hoe we daar dan mee omgaan." Ogbeche knikte instemmend: "Europa? Voor mij is het doel nog steeds lijfsbehoud. Ik wil volgend seizoen weer eredivisie spelen." Vervolgens een brede lach: "Maar het is goed om dromen te hebben." Dromen deed ook De Jong. Want het sprookje duurt voort. Het is het sprookje van Ogbeche, De Jong en Cambuur. Net toen De Jong woorden van realiteitszin wilde uitspreken, onderbrak zijn assistent Sandor van der Heide hem. "Biertje, Henk?" Dat wilde Henk wel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden