Een vernederend gevoel van alertheid

'Een paar dagen voor ik uit Suriname zou vertrekken begint het. Telefoontjes zonder woorden. Vrienden waarschuwen me. Ze bellen geregeld op. Ze zeggen niets bijzonders. Ze willen weten of ik er nog ben. Of ze komen langs. Uitkijken, hoor! Niet daarheen gaan! Niet alleen over straat! Niet op je telefoon vertrouwen!'

BERT VAN PANHUIS

'Is er werkelijk gevaar?' vraagt Gerard van Westerloo zich in zijn derde van de zeer opmerkelijke artikelen over zijn verblijf in Suriname af. 'Zijn ze werkelijk iets aan het uitbroeden? Nooit zal ik het weten. Maar de dreiging, de mogelijkheid is voldoende. Aan den lijve ervaar ik dat dreiging diefstal is van persoonlijke vrijheid. Zo moeten in dit land honderden mensen geleefd hebben - schichtig achterom kijkend, die daar, zou die soms. . . Een vernederend gevoel van alertheid - zonder reden?, met reden? - is in hun lichaam geslopen. Cel na cel, vezel na vezel is ermee gevuld, en nu hebben ze, als brandwachten naast de glijpaal, geen tijd nodig om van rust in alarm te raken.'

Na zich de vorige afleveringen te hebben geconcentreerd op de posities van legerleider Desi Bouterse en president Ronald Venetiaan probeert Van Westerloo in zijn derde bijdrage te reconstrueren wat er op 25 februari 1980 en daarna gebeurde onder de zestien sergeanten. Vier zijn er sindsdien vermoord/gedood/omgekomen, van wie Roy Horb, eens de rechterhand van Bouterse en een van de uitvoerders van de decembermoorden, de bekendste was. Een vijfde wordt vermist.

Na een paar gesprekken stokt het onderzoek. John Hardjoprajitno is er niet. Materiaal halen/al twee dagen ziek/dringend naar het buitenland. John Nelom heeft het te druk, Marcel Zeeuw is in vergadering/bedlegerig en Paul Bhagwandas zal nog wel terugbellen. De radio meldt dat er volgens Bouterse door een journalist van Vrij Nederland een 'laffe propagandistische en politieke aanval' is gepleegd op de 'bevelhebber van het Nationaal Leger' (Bouterse zelf dus). 'Bevel was boos en ik kon niets meer.'

De Groene, die het persoonlijk trotseren van Bouterse door Van Westerloo 'een heroische daad' noemt, behandelt het fenomeen Camille Paglia, 'de gesel der vrouwen', in vier bijdragen. De beoordeling van Bernadette de Wit: 'Paglia is een wraakzuchtige Italiaan, en na al die jaren van miskenning draaft ze nu door. Haar ongelukkige ervaringen met mannen, lesbische relaties, werkgevers, uitgevers en de vrouwenbeweging hebben haar visie op seksuele vrijheid en repressie inconsistent gemaakt.'

Elsevier heeft als titelverhaal gekozen voor 'De grootheidswaan van Schiphol' en concludeert: 'Afgezet tegen de omvang van ons land en de bevolkingsdichtheid, is Schiphol nu al veel te groot'. Ook een interview met Adelheid Roosen. 'Weet u wat ik de laatste tijd zo leuk vind? Afwachten. Dat is het vrouwelijke element van de strijd. Mijn strategie is altijd de aanval geweest. Nu leun ik eerst een poosje achterover en wacht af. Ja, omdat ik de overwinning veracht.'

HP/De Tijd heeft 'een therapeutische special' onder de titel 'Het verdriet van Nederland'. Een bezoekje aan de alternatieve School voor Body & Soul. 'Na een tijdje vraagt Prabodh: "Wat zou je op dit moment fijn vinden?" "Eigenlijk," bekent Harmke, "zou ik nu graag vastgehouden willen worden." "Door wie?" "Door Martijn." Martijn, een assistent van Prabodh, neemt naast Harmke plaats en vlijt haar tegen zich aan. Dan begint Els te huilen. "Ik vind het zo knap," snikt ze, "dat jij om iemand durft te vragen. Ik durf dat niet."

HN-Magazine praat met Henk Kok, initiatiefnemer van het Nederlands uitvaartmuseum. 'Het kerkhof is een parkeerplaats geworden.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden