Logboek

Een varende behandelkamer zonder franje voor geredde vluchtelingen op de Middellandse Zee

Artsen Paula Döllscher (l) en Anika Roll. Beeld Myrthe Verweij

De Sea Watch 3 vaart vanuit Malta richting Libië om mensen in nood op de Middellandse Zee bij te staan. Journalist Myrthe Verweij is aan boord en doet verslag. Aflevering 2: arts op zee

Anika Roll en Paula Döllscher zijn content met de medische ruimte aan boord van de Sea Watch 3. Op zo'n 24 vierkante meter staan twee behandeltafels en twee kasten met medicijnen en andere benodigdheden. Aan de muur hangen enkele noodtassen die de artsen meenemen als ze bijvoorbeeld op een olietanker medische assistentie moeten verlenen aan geredde vluchtelingen. Naast de medische kamer is een herstelruimte met vier stapelbedden en vijf brancards aan de wand.

Voor beide artsen is het de derde keer dat ze op een reddingsmissie van een hulporganisatie meegaan als vrijwillige medische staf. "De voorzieningen zijn beperkt, maar volstaan om de meest voorkomende problemen te behandelen", vindt Döllscher (33). De gasten, zoals Sea Watch de geredde drenkelingen respectvol noemt, komen vaak fysiek en emotioneel uitgeput aan boord. Ook uitdroging en snij- en brandwonden komen veelvuldig voor. De directheid van hun werk op het schip spreekt de artsen aan. "Hier heb je geen franje, geen goedverzekerde patiënten, weinig diagnostische mogelijkheden. Het is hands-on", zegt Döllscher.

De reacties van de Libische kustwacht en Italiaanse justitie op hulporganisaties die reddingen uitvoeren op de Middellandse Zee bezien de artsen met een mengeling van verbazing en woede. Roll (29) was zelf aan boord van de Iuventa van de organisatie Jugend Rettet, toen deze vorig jaar in Lampedusa aan de ketting werd gelegd.

Criminalisering

"Dat was ontzettend frustrerend en voelde zo oneerlijk! Om ngo's in verband te brengen met mensensmokkel is pure sabotage. Die criminalisering motiveert me juist om opnieuw mee te gaan. Het is heel simpel: elk leven dat je kunt redden is een reden om weer mee te doen aan deze reddingsoperaties, zeker zolang de Europese Unie haar verantwoordelijkheid niet neemt. Want die schuift de kwestie alleen maar op, naar Libië. Willens en wetens laten ze mensen terughalen naar een plek waar het niet veilig is, en waar migranten onder mensonterende omstandigheden worden vastgehouden."

Ook al is het Italië dat de schepen Iuventa en Open Arms aan de ketting heeft gelegd en met vervolging dreigt, de artsen hebben wel begrip voor de reacties uit het land. "Europa laat Italië zitten en steekt het hoofd in het zand voor de achterliggende problemen", zegt Döllscher.

"Dus ik begrijp best dat ze in Italië boos zijn. Maar dat ze reddingsschepen van ngo's in beslag nemen en de vrijwilligers met vervolging dreigen is onbegrijpelijk. En dat de EU vervolgens geen vinger uitsteekt na intimidaties door Libië en Italië, is zo mogelijk nog onbegrijpelijker."

Lees ook

Lees ook aflevering 1 van deze serie. Wat als de  Libische kustwacht agressief wordt? "Sla nooit terug en vergeet je trots."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden