Een vader en zoon op zee

Jorge laat de jonge Natan kennismaken met het leven op zee en met elkaar. (Trouw)

Regie: Pedro González-Rubio. Met Jorge Machado, Natan Machado Palombini, Roberta Palombini en Nestór Marín. In 6 bioscopen.

Jorge staat zijn zoontje Natan in zwembroek, blote bast en lange wapperende haren op te wachten, als een sprookjesfiguur uit een oude Maja-cultuur. Samen zullen ze de zomer doorbrengen op zee. Het keurige koffertje op wieltjes dat Natan bij zich heeft, en dat door zijn Italiaanse moeder in Rome is ingepakt, oogt wel meteen wat verdwaald in het ruige Mexicaanse kustgebied.

De reis per motorboot naar het koraalrif Banco Chinchorro, waar ze hun intrek nemen in een houten hut op zee, symboliseert de overgang naar een magische wereld waar González-Rubio voorbeeldig balanceert op de delicate balans van realiteit en fictie.

In de documentaire werkelijkheid van het koraalrif schept hij ruimte voor een fictief verhaal over een vaarwel dat niet alleen vader en zoon betreft, maar ook herinnert aan een grotere geschiedenis: de verdrijving uit het paradijs. De film is onverhuld nostalgisch, maar gaat nergens over het randje. Het leven in Banco Chinchorro is bewust voorgesteld als idylle, als een sprookje waar een eind aan komt, precies zoals de reiger die op een dag komt aangevlogen, zelfs een naam krijgt, Blanquita, maar uiteindelijk toch weer aan de horizon verdwijnt.

Scenarist, regisseur, producent, cameraman en editor Pedro González-Rubio, die op het afgelopen Filmfestival Rotterdam werd bekroond met een Tiger Award voor nieuw talent, tekent met ’Alamar’ het prachtige, zinnelijke portret van een vader die zijn vijfjarige zoontje laat kennis maken met het leven op zee. Het is een film over het doorgeven van kennis en ervaring, en over de betekenis van samenzijn. Natan waggelt achter Jorge aan als een eendje achter een eend. De film voert je terug naar je eigen kindertijd, toen je leerde zwemmen, en kennismaakte met planten en dieren.

De oudere, ervaren visser die zich bij hen voegt, en zich op zijn beurt als een grootvader verhoudt tot het tweetal, laat zien hoe je barracuda’s en tortilla’s bakt, en grote rode kreeften vangt.

En als de afwezigheid van de vrouw in dit alternatieve huishouden van drie generaties mannen begint op te vallen, word je ook meteen haar enorme aanwezigheid gewaar. Is de zee niet als een enorme baarmoeder? De titel ’Alamar’ betekent ’Naar de zee’, maar is ook zo gespeld dat het de naam van een vrouw oproept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden