Een Turkse slagersfamilie - een driedelige documentaire: 'Wat de film zegt, dat is waar.'

Iedere dag staat de 70-jarige Mustafa Genco op dezelfde plek voor de deur van zijn Amsterdamse winkel. Hij heeft commentaar. 'Leg die papaya's liever naast de sinaasappels, dan komen ze mooier uit!' Hij schreeuwt het in het Turks tegen zijn kleinzoon Kenan, een zware jongen van 25. ,,En prijs die aardappels eens! Nu durven de mensen niet te vragen wat ze kosten!'' Terwijl ze niet duur zijn: euro3,50 voor een hele zak. Kenan voert het zonder morren uit.

Mustafa Genco en zijn nazaten zijn hoofdrolspelers in een driedelige documentaireserie die vanaf vandaag wordt uitgezonden. Mustafa is een inmiddels gepensioneerde Turkse winkelier. Dertig jaar geleden opende hij zijn eerste winkel in Amsterdam-oost, een cafetaria. Drie jaar later kocht hij een slagerij en ging halal geslacht vlees verkopen. Hij was, voorzover bekend, de eerste Turkse slager.

Nu staat de grote winkel van Genco in een straat vol met islamitische slagerijen en Marokkaanse groentewinkels. De eens piepkleine winkel is uitgegroeid tot een bijna-supermarkt. En even verderop, in de Javastraat, wordt gebouwd aan een mega-variant op de succesvolle Gencowinkel. Aan het eind van dit jaar zal daar een supermarkt van 400 vierkante meter openen. De stadsdeelraad is inmiddels akkoord met het plan. En ook de omringende winkeliers hebben zich erbij neergelegd. Want die zagen de supermarkt vorig jaar nog helemaal niet zitten: de doodsteek voor hun eigen nering.

Genco-winkels lopen goed, dat is in de stad inmiddesl wel bekend. Behalve Mustafa Genco heeft ook zijn broer Mehmet-Ali een kleine winkelketen, in de Pijp. In de Amsterdamse krant Het Parool stond twee jaar geleden al een uitgebreid portret van beide families.

Want Genco is een begrip, vanwege goed en goedkoop. Dat weten, sinds een jaar of tien, ook de Nederlanders die er hun groente, vlees en bonen kopen. Ze vinden er achter de toonbank, de kassa en tussen de schappen alleen maar familieleden van Mustafa Genco. Op een dinsdagochtend snijdt zijn zoon Mehmet vlees, doet dochter Birsen de inventaris, en sjouwen zijn kleinzoons Emrah en Kenan met dozen groente. ,,Op zaterdag staan er wel zes familieleden achter het vlees'', zegt Mustafa trots. ,,En staan overal in de winkel nog anderen: schoondochters, kleinkinderen.

Programmamakers Hans Pool en Maaik Krijgsman van de Ikon volgden de familie Genco een jaar lang in hun dagelijkse bezigheden. Het werd een driedelige documentaire, waarvan vanavond de eerste aflevering wordt uitgezonden. Die gaat vooral over het leven van vader Mustafa: hoe hij als jongeman door geldnood gedreven naar Nederland vertrok, 'voor één, twee jaartjes dacht'. Hoe hij in Nederland steeds opnieuw werd ontslagen, totdat hij besloot voor zichzelf te beginnen. ,,Altijd werken, van 's ochtends zeven tot

's avonds twaalf. Zo zijn we groot geworden'', zegt hij trots voor zijn imperium aan de eerste Van Swindenstraat.

Hij ziet ernaar uit dat binnenkort de hele straat weet hoe zijn leven verlopen is. ,,Er is natuurlijk nog veel meer gebeurd. Maar wat de film zegt, dat is wel waar'', zegt hij. Zijn vrouw Emine, die in de documentaire hartverscheurend vertelt hoe het was om in Turkije achter te blijven, keurt intussen al etend het fruit.

,,Vroeger waren we het goedkoopst van iedereen'', zegt Mustafa. ,,Nu niet meer. Nu moeten we aan vaste lasten ongeveer 25000 euro per maand betalen. Huur van de winkel, verzekeringen, de woning van mijn zoon, de auto's.'' Zijn zoon Mehmet van 43 bezit een Porsche, het gezin heeft een familiehuis in het oosten van Turkije.

Daarvandaan komt ook de bruid van kleinzoon Emrah, die in aflevering 2 centraal staat. Emrah (19) is de losbol van het stel, de snelle Amsterdamse jongen. Drie jaar lang had hij verkering met een Nederlands meisje, totdat zij het uitmaakte. Toen besloot hij de vrouw te trouwen die zijn ouders voor hem in gedachten hadden. ,,Ik besef nu pas dat je ouders altijd voor je besluiten wat het beste is'', zegt hij in de film.

Nu, terug in Amsterdam, noemt hij de trouwerij in Turkije 'dat trouw-gedoe'. Zijn kersverse vrouw moest er achterblijven omdat een nieuwe wet gebiedt dat iemand ten minste 21 jaar oud moet zijn voordat zij naar Nederland mag komen.

,,Ik vind het wel tof dat we op televisie komen'', zegt Emrah nu. Emrah, die vroegtijdig van school ging, werkt al vijf jaar in de winkel. Zijn vader wil eigenlijk dat hij de zaak overneemt, maar voorlopig lijkt dat er nog niet in te zitten. ,,Ik weet niet anders dan dat ik in deze winkel werk'', zegt Emrah desondanks.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden