'Een trieste dag' voor wielerploeg Vacansoleil

reportage | In Putte-Kapellen valt zorgvuldig opgebouwd team uit elkaar

PUTTE-KAPELLEN - Ludo Vandermeiren heeft zijn tranen nauwelijks in bedwang. Het vooruitzicht dat het na de Sluitingsprijs Putte-Kapellen gedaan is met Vancansoleil-DCM, kan de buschauffeur van de ploeg nog altijd niet bevatten. "Ik heb er twee dagen niet van geslapen", probeert Vandermeiren zijn emotie te beteugelen. "De ploeg was alles voor mij."

Het druilt in Putte-Kappellen, een grensdorp tussen Bergen op Zoom en Antwerpen. De regen tikt op de luifel van de ploegbus op het sobere parkeerterrein. Mistroostig is het juiste woord op deze traditionele afsluiting van het wielerseizoen. Het is de laatste keer dat Vandermeiren (58) 'zijn' bus bestuurt. Sponsor Vancansoleil stopt er mee. Een geldschieter voor 2014 diende zich niet aan.

"Dit is toch wel een trieste dag. Eigenlijk zijn het trieste weken", zegt ploegmananger Daan Luijkx een paar kilometer verderop in een Brabants restaurant met een brok in zijn keel. De ploeg is zijn verdienste. In zes jaar van kleine amateurformatie (2005) uitgegroeid tot een team dat in 2011 een licentie kreeg voor het prestigieuze World Tour-circus. "Het is zuur dat je dit niet verder mag afmaken."

Luijkx somt een rijtje met verdiensten op. De talenten die een kans kregen. De NK-titels van Johnny Hoogerland en Pim Ligthart, de ritzege in de Giro van Thomas de Gendt, en ja, ook de memorabele Tourrit toen Hoogerland in het prikkeldraad eindigde.

Je zou verwachten dat Luijkx de dopinggevallen in de ploeg en daarbuiten als dieptepunten zou typeren. "Nee, voor mij was dat de zware val van Wout Poels in de Tour de France vorig jaar. Ik dacht toen 'wat doe ik die jongens aan?'"

De bekentenis van Lance Armstrong bij Oprah Winfrey was het moment dat hij zich voor het eerst realiseerde dat de wielersport met serieuze problemen kampte. "Ik hoopte op een korte klap." Dat bleek ijdele hoop. Luijkx: "Toen wist ik dat continuering van de ploeg een moeilijk verhaal ging worden."

Vancansoleil brandde tot twee keer toe de vingers aan renners met een dopingverleden. Luijkx sloeg waarschuwingen, ook uit zijn eigen ploeg, in de wind toen hij Riccardo Riccò en Ezequiel Mosquera een contract voorlegde. De oud-coureur heeft geen spijt van zijn beslissingen. "Ook van deze niet", zegt hij zonder reserves.

Het afhaken van de Rabobank maakte grote partijen wielerschuw. De voortslepende economische crisis deed de rest. "Ik heb nog heel lang gehoopt op een nieuwe sponsor. Wij zaten er ook een paar keer heel dicht bij. Maar toen ik in juli daags na de Tour naar huis reed, wist ik eigenlijk al dat dit verhaal voorbij was."

Luijkx wilde gisteren nog een laatste keer zijn coureurs in de koers van dichtbij bijstaan. Het werd een stil en zwijgzaam afscheid in de verregende straten van Putte. Als ploegleider Jean Paul van Poppel na afloop de ploegwagen naast de bus parkeert, hebben de meeste renners al gedoucht of zijn op eigen gelegenheid naar huis. "Ook een einde van een ploeg hoort bij het wielrennen", stelt Van Poppel nuchter vast. Het contrast met zijn zoon Boy - die als één van de weinigen een nieuwe ploeg vond - is groot onder de gegeven omstandigheden. "Ik heb die laatste kilometers met pijn in het hart gereden", zucht hij: "Deze ploeg was zo warm."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden