Een torentje, een bankje

Waarschuwing: dit stukje bevat keiharde sfeer. En voor sfeerstukjes moet je naar het Binnenhof, waar het nieuws leek verdwenen, omdat politici al twee dagen zeiden dat ze niets zeggen. Wat in zo’n vacuüm van nieuws dan ontstaat is pure sfeer, in woord en in beeld. Gisteren bijvoorbeeld lieten tenminste vijf ochtendkranten foto’s zien van de vier leiders die elkaar na een wandelinkje troffen bij een bankje. Dat bankje bood uitzicht op het Torentje – stond erbij. Op de foto’s zaten Halsema en Cohen al op dat bankje terwijl Pechtold en Rutte (de colberts over een schouder geslagen) zojuist waren komen aanlopen. Rutte legde zijn hand amicaal eerst op de schouder van Cohen en daarna op die van Halsema, die op haar beurt lachend naar hem opkeek. Die foto’s zeiden dat de onderlinge sfeer goed was.

Ik ging dat bankje eens nader bekijken, want het kon zomaar parlementaire geschiedenis hebben geschreven. Het bevond zich aan de Korte Vijverberg, tegenover nummer vier, achter het Mauritshuis. Het bood inderdaad uitzicht op het Torentje. Minder dan 24 uur geleden hadden de vier leiders elkaar hier getroffen. De Haagse gemeentereiniging was nog niet langs geweest, want de sigarettenpeuken onder het bankje leken me van ouder datum en ook de prullenbak ernaast was nog niet geleegd: hij bevatte een frisdrankblikje, een uitgeknepen pakje Vifit, een bananenschil en een driehoekige sandwichverpakking van Albert Heijn. Er zat geroosterde kip op de boterham. (U was gewaarschuwd – dit is keiharde sfeer.)

Ik nam even op het bankje plaats, precies waar Halsema zat, om me even deelgenoot van de geschiedenis te voelen en wandelde toen naar het Binnenhof, waar – ik verzin het niet – net een busje met aanhanger van de firma ’Van der Marel - sfeermeesters’ op toegang stond te wachten. Een sfeermeester van een ander kaliber leunde verderop op het Binnenhof tegen een dranghek: Ronald Giphart, columnist van De Volkskrant. Om zijn nek bungelde een pasje, maar dat gaf hem geen toegang tot de zone achter het dranghek, dat de toegang tot de Eerste Kamer afschermde. Achter het hek bevonden zich alleen de keiharde nieuwsmensen met hun tv-camera’s en radiomicrofoons. Sfeermensen zoals wij moesten aan de andere kant blijven.

De vier kwamen naar buiten. Cohen voorop, hij duwde het perstrosje voor zich uit. Zo staken ze het Binnenhof over, de vier met hun trosje, op weg naar het Tweede Kamergebouw. Ik hoorde ze nog zeggen: We zeggen niks. Wij van de sfeer moesten daarom lachen.

Ik liep parlementair collega Teun Lagas tegen het lijf die zei dat hij bezig was met een sfeerstukje. We wensten elkaar succes. Mij viel nog een tegen de Ridderzaal geparkeerd bestelbusje op van de Ginkelgroep: ’Veelkleurige kwaliteit in omgevingszorg’.

Geen idee wat dat betekende.

Thuis tikte ik aan een stukje met keiharde sfeer, tot de radio meldde dat de gesprekken waren afgebroken. Hadden de keiharde nieuwsmensen keihard teruggeslagen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden