Een tijdloze Zweedse diva in Nijmegen

Er zijn van die zangeressen op wie het meedogenloze verstrijken der jaren geen vat lijkt te hebben. En dan heb ik het in dit verband uiteraard niet over kraaienpootjes rond de ogen of lachrimpels rond de mond. Nee, ik heb het over zangeressen die na een decennialange carrière nog exact hetzelfde kunnen met hun stembanden als in het begin: ontroeren en vervoeren.

In de prachtige entourage van Concertgebouw De Vereeniging in Nijmegen stond donderdagavond zomaar de Zweedse mezzosopraan Anne Sofie von Otter op het podium. Tjokvol zat de zaal. Sereen de sfeer. Met de Zuid-Afrikaanse fortepianist Kristian Bezuidenhout maakt de bejubelde Zweedse diva dezer dagen een kleine tournee door Nederland. Dinsdag waren ze al in Groningen geweest, later zijn ze te bewonderen in Muziekgebouw Eindhoven (vanavond) en het Amsterdamse Muziekgebouw aan 't IJ (maandag). In juni komen ze dan nog een keer terug naar de Rotterdamse Doelen.

Op het moment dat Von Otter donderdagavond haar mond in die mooie zaal opendeed, moet er vast een glimlach over mijn gezicht zijn gegleden. Van herkenning en bewondering. Hier was hij weer, die schier onaangetaste stem, nog precies zo licht, zo stijlvol, zo nobel als die in mijn herinnering altijd geweest is. Een vaste waarde. De combinatie met de fortepianoklanken leverde hooguit een andere 'belichting' van die stem op. Wat een goed idee trouwens om Bezuidenhout en Von Otter aan elkaar te koppelen. Twee muzikale grootheden, wars van elk uiterlijk vertoon. Hopelijk maken ze snel een cd samen.

Alleen al zoals Schuberts 'An Silvia' in Nijmegen door beiden werd uitgevoerd was goud waard. Op haar eerste Schubert-cd, opgenomen in 1995, opende Von Otter met precies dat lied. Ze was twintig jaar jonger toen, een gevierde zangeres al. Deutsche Grammophon had in Stockholm naar een goede opnamelocatie gezocht, vertelde Von Otter haar Nijmeegse publiek. Tevergeefs. In Stockholm zijn geen goede concertzalen en dus week het team uit naar een schitterende zaal in ...... Nijmegen. Von Otter sprak de plaatsnaam triomfantelijk uit.

En dat meer dan terecht, want de Nijmeegse Stichting voor Kamermuziek presenteert al 65 seizoenen een hoogwaardige concertserie in De Vereeniging. Er kwam vorig jaar een leuk jubileumboekje over uit. Vanwege de akoestiek, de ambiance en het publiek - gemiddeld steeds duizend per concert - wilden het Quartetto Italiano, Clara Haskil, Jorge Bolet, het Beaux Arts Trio, Martha Argerich, Yo Yo Ma en Alfred Brendel er maar wat graag optreden.

En donderdag hebben Von Otter en Bezuidenhout die bijzondere sfeer kunnen ervaren. De Zweedse is ongeveer even oud als de Nijmeegse concertserie zelf, maar zoals ik al opmerkte zeggen jaren niets. Von Otters kunst is tijdloos. Machtig mooi om mee te maken hoe zij dat unieke geluid min of meer aanpaste aan de zachtere klanken van de fortepiano. Beethoven, Haydn, Lindblad en Schubert glommen. Met steeds de juiste atmosfeer. Bezuidenhout mocht ook solo gloriëren. Want van een ego heeft Von Otter evenmin last.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden