Column

Een tentamenopdracht over Turkije ligt gevoelig

Asis Aynan Beeld Maartje Geels
Asis AynanBeeld Maartje Geels

Azwer Birdal (44) werkt bij de dienst gemeentereiniging van Amsterdam. Hij is machinist veegwagen. Als hij in het borstelwagentje rijdt, denkt hij na over het leven en de wereld. Die overpeinzingen schrijft hij in de vorm van gedichten op.

Asis Aynan

Soms stuurt Birdal een gedicht naar een literair tijdschrift en heel af en toe wordt een werkje gepubliceerd, dan is hij dagenlang in de wolken. Zijn buurman is Osman Demir (35), dossierbeheerder bij het UWV. Op vrijdag volgt hij een deeltijd-hbo-opleiding.

De buren waren vrienden, tot de mislukte staatsgreep in Turkije. Toen verschenen de eerste barstjes. Tijdens hun ontmoetingen sprak Demir veel over Turkije. Birdal had daar weinig behoefte aan. Hij heeft een Turks paspoort, maar is Koerdisch. Uit respect luisterde hij naar Demir.

In maart 2018 ontspoorde de vriendschap. Via een paroboolzender was live te volgen hoe de politie een Turkse minister Nederland uitzette. Demir snelde naar het huis van Birdal, die gestoord werd tijdens het schrijven van een dichtstuk. Toen zei Birdal dat hij geen Turk was en dat hij geen slechter land kende. ‘Bons!’ deed de deur en hun vriendschap.

Er volgde een periode van burenoverlast, tot een van hen naar de woningcorporatie stapte en hulp vroeg.

Tentamen

Birdal en Demir zijn fictieve figuren uit een omvangrijk casustentamen voor onze eerstejaars. De student heeft als taak om binnen twee uur een rapport te schrijven, waarin hij hoofd- van bijzaken onderscheidt en een oplossing zoekt, en dat in foutloos en stijlvol Nederlands.

Ik schrijf al jaren zulke verhalen. Die casussen haal ik uit de media en mijn privé-omgeving, mijn pen vergroot ze uit. Zoals een Marokkaan die zijn huurhuis als hondenasiel gebruikt, een veganistische foodvlogger die haar vleesetende bovenbuurvrouw online belachelijk maakt, en een uit Syrië gevlucht homostel dat tot diep in de nacht muziek speelt.

Afwijzing

Na het tentamen Birdal & Demir ontving ik een mail van een studente die wilde weten wat de ‘prikkel’ was voor het tentamen en waar ‘de informatie voor de inhoud’ vandaan kwam. De mail was geen verrassing, want op de gang had ik enkele studenten met een Turkse achtergrond horen drenzen over de casus.

De studente nodigde ik uit, maar zij wilde elektronisch antwoord. Ik weigerde – mijn stellige afwijzing verbaasde mijzelf. Het voelde alsof ik iets verkeerds had gedaan en het laatste wat ik wilde, was in een mailwisseling verkeerd begrepen worden. Een persoonlijke ontmoeting leek mij het meest geschikt.

Uiteindelijk stemde de student toe. Zenuwachtig en toegerust met oude tentamens en krantenartikelen die mij op casusideeën hadden gebracht, wachtte ik tot in de puntjes voorbereid op haar.

Tevergeefs, want de studente kwam niet opdagen.

Asis Aynan (1980) studeerde filosofie en doceert op de Hogeschool van Amsterdam. Hij is de bedenker van de BerberBibliotheek en schreef onder meer ‘Ik, Driss en Gebed zonder eind’ (2010). Lees meer columns van Asis Aynan in ons dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden