Een team met rugklachten

Ze vormden gisteren een bijzonder paar, de verdediger en zijn cliënt. De laatste lag weer op zijn bed in de rechtszaal, omdat alleen een liggende houding voor hem langer uit te houden is. De ander zat in zijn stoel, moeizaam steunend op de tafel voor hem, om zijn rug te ontlasten. Ulrich Busch, de 64-jarige, bijna twee meter lange raadsman van Ivan Demjanjuk, leed al dagen aan een hevige aanval van ischias, of iets dat daarop leek. Men had hem pijnstillende injecties toegediend. Op de gang zei de gerechtsarts: ,,De verdediger heeft meer pijnmedicatie dan zijn cliënt.''

Uitgerekend nu.

Deze week is gereserveerd voor de slotpleidooien van de verdediging, die behalve uit Ulrich Busch uit de meestentijds zwijgende Günther Maull bestaat, een zeventiger, die op verzoek van de rechtbank in München de verdediging van Demjanjuk op zich nam, voordat zich Busch aanmeldde.

Maar Busch wilde, zijn pijn verbijtend, toch als eerste spreken: voor hem op tafel lag een ordner, met daarin een stevige stapel papier, hetgeen er op duidde dat zijn voordracht meerdere dagen zou gaan duren.

We bevonden ons in de kleine zaal van het gerechtshof - in de grote werd zitting gehouden in een proces tegen acht verdachte moslims. Busch had liever een grotere zaal gewild, zoals de medeaanklagers hadden gekregen, een zaal met een geluidsinstallatie en microfoons. Het woord 'wapengelijkheid' viel. De rechtbank had zijn verzoek, zoals zo vaak, afgewezen, en erop gewezen dat het niet op stemvolume aankwam maar op inhoud.

Dus nam hij wat moeizaam het woord, in die kleine zaal, waar zich weer wat meer pers in had verzameld, en we luisterden naar zijn dunne stem, en zijn langzaam, bijna op dicteersnelheid uitgesproken pleidooi. Hij verleende iedere zin zoveel mogelijk nadruk, een techniek die helaas bij zijn gehoor al snel vermoeidheid opwekte, vooral ook door zijn breedsprakige formuleringen en herhalingen.

En dit is wat hij betoogde.

Ivan Demjanjuk is onschuldig. Hij is ternauwernood ontkomen aan een justitieel moordcomplot, geënsceneerd door corrupte officieren van justitie en gewetenloze rechters, eerst in de Verenigde Staten en daarna in Israël, en ook hier in Duitsland wordt al het materiaal dat hem zou kunnen vrijpleiten door het OM verzwegen of achtergehouden, onder dekking van een hof dat alle verzoeken van de verdediging afwijst. Tot dat verborgen materiaal behoort een 'vrijspraak' uit 2003 van de Duitse Centrale voor de Vervolging van Nazimisdaden in Ludwigsburg, die op basis van in Amerika bestudeerde archieven tot de slotsom komt dat men bij Ivan Demjanjuk geen 'feitelijk daderschap' kan aantonen, een conclusie die, rara hoe kan dat, zonder nieuw bewijsmateriaal in 2008 door diezelfde Centrale terzijde geschoven wordt. Demjanjuk wordt vanaf dat moment door Duitsland vervolgd: in een politiek proces, dat ertoe dient de Duitse schuld aan de holocaust te verdunnen door de medeschuld van buitenlandse collaborateurs.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden