Een stad van zonne-energie en zonnebad

door Wybo Algra

Heerhugowaard bouwt een Stad van de Zon, met heel veel zonnepanelen én een strand voor zonaanbidders.

Rijen zonnepanelen reiken omhoog naar de felblauwe lucht, drie lagen boven elkaar in opvallende, grote rekken. Schoolgebouw Atalanta is voorzien van een groot ’oog’ van panelen. Verderop leunen ze achterover tegen de schuine daken. Op de platte daken liggen er nog meer, vertelt Joost Bruijn. Hij is gemeentelijk projectleider van de Stad van de Zon, in aanbouw in Heerhugowaard.

Samen slorpen de panelen jaarlijks voor 2,45 megawatt aan zonlicht op. Verder zijn in de Stad van de Zon drie windmolens gepland, die nog eens 6,6 megawatt leveren: meer dan genoeg voor de 3000 huizen die hier komen. De wijk wordt zo zelfs exporteur van stroom. Honderd hectare nieuw bos zal het kooldioxide uit de lucht wegvangen. Het hart van de wijk – een vierkant eiland met 1500 huizen – wordt zodoende helemaal CO2-neutraal.

De panelen leveren stroom voor de bewoners. Wat ze overhouden, gaat naar het stroomnet. De bewoners zien via een dubbele meter hoe hun energieverbruik zich verhoudt tot wat er op het dak wordt opgewekt. Dat komt bewust gebruik ten goede, denkt Bruijn. „De bewoners betalen via de huizenprijzen mee aan de panelen, maar krijgen geld voor hun stroomrestant. Hun investering hebben ze daardoor na een jaar of acht terugverdiend, en daarna gaan ze er geld mee besparen.”

Minstens zo bijzonder is de inbedding van de Stad van de Zon in een flinke waterplas met daaromheen een 100 hectare groot recreatiegebied. Dat bestaat onder meer uit het ’labyrint’, een gebied met kleine poelen. Nu is het nog vrij kaal, maar straks wordt het een hoog begroeid kanodoolhof. Er komen een wandelbos met een mountainbikeparcours en een trapveldje en veel sportvoorzieningen. Het strand met paviljoen annex poptempel is al af, het wachten is nog op de waterskibaan.

„Die combinatie van woonwijk en recreatiegebied was moeilijk van de grond te krijgen”, zegt projectleider Bruijn. „Je krijgt dingen die elkaar bijten, zoals toegangswegen door het groen en verschillende waterhuishoudingen.” De ligging rondom een ’vervuilende’ woonwijk betekent dat het meer moeite zal kosten om het recreatiegebied en het water schoon te houden, vult projectleider recreatie Jan Thijs Dijkstra aan. „En dus is er lang gepraat over onderhoudsbudgetten die het recreatieschap straks nodig heeft.”

De waterkwaliteit is veel hoger dan normaal in woonwijken, vertelt Dijkstra. Van het oude weideland is de toplaag – fosfaatrijk vanwege de langdurige bemesting – eerst afgegraven tot op het oude zeezand. De onderwaterplantjes en rietoevers in een deel van het recreatiegebied fungeren als waterzuiveringsinstallatie voor de wijk.

Dat zou lekker zwemmen moeten zijn, maar op deze zonovergoten dag is het strand vrijwel leeg. „Tot vorige week kwamen daar honderden mensen op af”, treurt Dijkstra. Inmiddels is de poelslak opgedoken, en die veroorzaakt zwemmersjeuk. Het beestje is alleen weg te krijgen door intensief de waterbodem te maaien. Dan nog kan het wel een paar jaar duren voor de poelslak uitgebannen is uit het verder zo kraakheldere meertje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden