Klein Verslag

Een sportauto buiten de dampkring, ik wist niet te kiezen tussen ongeloof en ontroering

null Beeld Wim Boevin000
Beeld Wim Boevin000

We waren er slecht op voorbereid thuis; pas in de laatste uren van de - uitgestelde - countdown begreep ik uit de opwinding in berichten dat iets buitengewoons stond te gebeuren.

Op een zonbeschenen lanceerplatform van het Kennedy Space Center stond een driebuizige raket zachtjes voor zich uit te roken. Dit drieloopsgeval was een monster, de krachtigste raket ooit. Na zo'n superlatief volgen dan een paar cijfers, iets met 18 Boeing 747's maar die cijfers zeiden mij ook weer niet zoveel, dus houd ik het op 'krachtigste'.

Dat krachtigste was in ieder geval voldoende om bij mijn aanwezige gezinsleden, alle van het vrouwelijk geslacht, voor de lancering enige belangstelling te wekken en nog even niet naar een aflevering van 'Soof' te kijken.

Elon Musk

Met die toespitsing op het vrouwelijk geslacht doe ik ongetwijfeld talloze vrouwen met een fascinatie voor de ruimtevaart onrecht, maar raketten en vuurwerk lijkt me toch vooral jongensspeelgoed; de grote man achter deze raket, de visionaire mobiliteitspionier Elon Musk, had vooraf al gezegd dat mocht de raket niet opstijgen we in ieder geval mooi vuurwerk zouden zien.

Hij beloofde spektakel en plezier. Hij beloofde in feite amusement. Een vuurwerkshow van negentig miljoen dollar.

Het leek uitzinnig. Nog uitzinniger was de lading die de raket in de ruimte ging brengen: Musk's eigen kersenrode Tesla Roadster, met een dummy in een ruimtepak achter het stuur, Bowie's 'Space Oddity' op de radio, en voor onbekende ruimtewezens de boodschap Don't Panic! op het dashboard.

Einde der tijden

Waartoe zijn we op aarde?, was een van de vragen uit mijn catechismus, maar die van Musk vroeg: hoe komen we er van af? Wie haalt het in zijn hoofd om een sportauto de ruimte in te schieten, in een baan door ons sterrenstelsel, met geen ander doel dan die auto tot het einde der tijden door de kosmos te laten kruisen? Was het een publiciteitsstunt, een krankzinnige commercial voor Tesla, of voor zijn andere firma, het ruimtevaartbedrijf SpaceX? Vast wel.

Tekst gaat verder onder de foto

null Beeld Wim Boevin000
Beeld Wim Boevin000

Maar ook zou een geslaagde lancering de ruimtevaartmarkt openbreken, hij zou leverancier kunnen worden van goedkopere, herbruikbare raketsystemen voor de Nasa, of andere partijen. Ook zou de ruimte hiermee definitief commercieel domein kunnen worden. Want van wie de ruimte is, daarover moet nog iets geregeld worden.

De wereld verbluffen, dat wilde Musk. Thuis zaten we er klaar voor. De krachtige raket deed wat hij moest doen, hij steeg op, door miljoenen mensen via YouTube bekeken, en op hoogte werden de twee buitenraketten afgestoten om vervolgens simultaan weer op aarde te landen, een nooit eerder vertoonde procedure, die zo magisch was dat iemand het woord 'raketballet' muntte. Een scène uit 'The Thunderbirds', met Scott en Virgil.

Starman

Maar er was nog dat andere beeld. Dat van die sportauto met die gehelmde bestuurder (hij had eigenlijk geen helm hoeven dragen), de Starman, die buiten onze dampkring zweefde, de blauwe aarde onder hem, de aarde die spiegelde in de rode lak, ik wist niet te kiezen tussen ongeloof en ontroering. Zoals het zonlicht over zijn helm streek, de onzinnige, grote kunst van dit alles.

The stars look very different today.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Hier vindt u zijn andere columns.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden