Een speciaal geval

Deze week haalde minister Wijers' voornemen om de kabelnetten 'open te gooien' de krant. Hoewel hiermee nog niet onmiddellijk directe concurrentie is geschapen voor PTT Telecom, mag de gedachte er wezen. Eerder was mijn hoop gevestigd op Libertel. Maar toen de softe huisstijl van die firma in combinatie met de naam bij mij toch vooral onwelkome associaties opriep met maandverband, slonk die hoop als een op de tocht gezette soufflé. Nog even afgezien van het feit dat de vrijwel cadeau gegeven draagbare Libertels slechts toegang blijken te geven tot een uitermate zwak net.

Mijn snakkende toestand heeft de volgende achtergrond. Wellicht is u al weer ontschoten dat de PTT ter gelegenheid van haar beursgang enige weken geleden in New York op onze kosten een grande parade organiseerde, compleet met fietsende postbodes, bollenwagens, koffie, snijkoek en ander Hollands Glad. Baas Dik was dik tevreden en voorlichter Philip van Tijn meldde blozend dat hij in dertig dagen wel vijftien hotels met zijn bezoek had vereerd. Reken maar dat ze er op Wall Street nòg over praten.

Precies die dag had de PTT uitgekozen om kabelwerkzaamheden aan onze weg te verrichten. Om het leed van de gedupeerden, een tiental landgoederen en bedrijven, op te vangen had de PTT bij de aankondigingsbrief een glanzende brochure gesloten waarin een aantal 'behartenswaardige' tips waren verwerkt. Bedrijfseigenaren konden bijvoorbeeld hun zakenrelaties van tevoren waarschuwen. Op zoiets 'praktisch' kom je zelf zeker niet. Het advies om die dag door te schakelen naar een ander nummer buiten het getroffen gebied stond er niet bij. Dat verzon ik zelf, dankuwel. Op de gewraakte dag bleken de telefooncentrales op mijn adviesbureau echter wèl te werken, evenals de fax. Zo niet de volgende dag, want toen deed, o wanhoop en schok, niets het meer. Wat bleek? De commissaris van de koningin had een bezoek gebracht aan mijn buurman, een centrum voor reumapatiënten. Dan kun je de telefoon niet afsluiten, vond de ambtenarenorganisatie PTT afdeling Zwolle, die het verder als klantvriendelijk beursgenoteerde bedrijf niet de moeite waard achtte hun relaties, veelal meervoudige abonnees, te waarschuwen.

Een incident, zult u misschien zeggen. Iets anders dan. We zijn allemaal slachtoffer van de omnummering, waarvan het NOS-Journaal blijmoedig voorlichtte dat die enorm is 'aangeslagen' en dat het bedrijfsleven de schadepost van enige miljarden als een man draagt. Briefpapierhandelaren vieren inderdaad hoogtij, alsmede alarmcentrale-programmeurs. Precies een jaar nadat zij bij hun klanten zijn langsgeweest om voor enkele honderden guldens de programmatuur te veranderen, omdat het internationale toegangsnummer 09 omgezet werd naar 00, kunnen zij nu opnieuw een winstrijke ronde maken. We dragen het als een man.

Volgens de PTT ben ik een speciaal geval. Die status hebben er meer. Dat zijn namelijk klanten op wie alle PTT-pech zich volgens een bepaalde natuurwet cumulatief stapelt. Eerder namelijk heeft de PTT-inlichtingendienst het bestaan om, dankzij een administratieve PTT-fout, twee jaar lang tegen iedereen die belde te zeggen dat mijn zaak niet meer bestond. Daar kom je zelf pas heel laat achter. Verder luidde het antwoord op mijn vraag over een telefoonrekening die ik al een jaar ontving, maar een mij onbekend nummer betrof: 'We kunnen niets zeggen, want dat nummer is geheim'. Mijn Kafka-achtige ervaringen namen geen einde. Toen uiteindelijk na veel energieverlies met schriftelijke excuses was erkend dat ik de rekening van iemand anders had zitten betalen, zond men vervolgens een dwangbevel tot onmiddellijke voldoening van de jaarrekening over datzelfde nummer, mèt boete. Toen dat weer was rechtgezet, was ik ter schadeloosstelling in het bezit gekomen van enige telefoonkaarten, die een week later blijkens een landelijke 'recall'-advertentie teruggezonden moesten worden.

Nog meer anekdotes wilt u vast niet meer vernemen, maar misschien wel mijn plan om lotgenoten en gevallen te verzamelen. Hoewel lid van vrijwel geen organisatie en verstoken van politieke ambitie, is de verleiding voor mij groot om met die ongetwijfeld grote opbrengst een politieke partij te beginnen. Communicatiebeheer is toch het politieke onderwerp van de eeuwwisseling. De paradox is dan wel dat ik leden moet mailen, en waarschijnlijk ook een 06-nummer openen. Waarmee ik dus een effect sorteer dat volkomen tegengesteld is aan mijn politieke doelstelling, namelijk: het steunen van de vijand. Moet ik het dus toch van Wijers hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden