Een soort politieagent, voor de belasting

De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Tweede Kamerlid Fred Teeven (52), derde op de VVD-lijst, begon als fiscaal rechercheur.

„Toen ik 21 was, werd ik rechercheur bij de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst. Ik onderzocht belastingfraude: administratie uitpluizen, verdachten arresteren en getuigen verhoren. Een soort politieagent, maar dan voor de belasting. Na de havo had ik de controleursopleiding gedaan bij de Rijksbelastingdienst. Meteen daarna kon ik aan de slag. Ik had belastinginspecteur kunnen worden, maar rechercheur leek me spannender.

De arrestaties deden we bijna altijd zelf: een collega en ik, we werkten in vaste koppels. Meestal was het niet gevaarlijk. Belastingfraudeurs zijn vaak min of meer goed gelukte burgers. Natuurlijk zijn het ook criminelen, maar een ander soort mensen dan verdachten van geweldsmisdrijven. We droegen geen wapens. Iedere maandagochtend kregen we judo- en taekwondotraining, want je moest wel kunnen verdedigen. Ik heb die trainingen wel eens in praktijk moeten brengen. Bang was ik nooit, dat staat niet in mijn woordenboek.

Toen ik een jaar als rechercheur werkte, had ik met mijn collega een arrestatie gedaan. Op weg naar het bureau zag ik de verdachte op de achterbank een papiertje opeten. Een bewijsstuk – het was weg voor ik er erg in had. Het is me maar één keer gebeurd, maar het heeft diepe indruk gemaakt. Net als de arrestatie van Joop de Vries, alias Zwarte Joop. Hij was baas van Casa Rosso, dat bordeel in Amsterdam. Met een collega sloeg ik hem in de boeien, ik was 23. Het was de eerste keer dat ik te maken kreeg met Moszkowicz, vader én zoon. Die zou ik later – in mijn baan als officier van justitie – nog vaak tegenkomen.

Na een paar jaar ben ik in de avonduren rechten gaan studeren. Ik had vaak te maken met de officier van justitie en had bedacht: dát wil ik ook! Ik heb tien jaar als rechercheur gewerkt, daarna werd ik teamleider en uiteindelijk kwam ik bij het Openbaar Ministerie.

Het mooiste aan mijn rechercheursbaan vond ik de verhoren, van verdachten en getuigen. Het was een soort spel, ik sprak iemand met het doel iets uit hem te trekken. Spannend. Ik heb er veel mensenkennis mee opgedaan, ik merk meteen als mensen niet het achterste van hun tong laten zien. Ik heb geoefend in het observeren en beoordelen van gedrag en geleerd me bewust te zijn van mijn eigen gedrag en de effecten daarvan op anderen. Die vaardigheden kan ik goed gebruiken in mijn huidige werk, vooral in onderhandelingen en debatten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden