De vraag vanMonic Slingerland

Een sobere 4 en 5 mei of toch iets nieuws, iets creatief?

Geen blaaskabaal bij de taptoe. Dodenherdenking is te ernstig om massaal vanaf balkons en ramen mee te blazen met alles waar geluid uit komt. De reacties op het bericht in de rubriek Goedemorgen (Trouw, 31 maart) waren duidelijk.

In die rubriek stond de oproep van Bastiaan Anink van de Oranjevereniging Etten-Leur. Hij stelde voor om op maandagavond 4 mei vlak voor acht uur ’s avonds zoveel mogelijk mee te spelen met een nationaal klinkende taptoe. Met alle blaasinstrumenten? Nee, de oproep gold alleen koperblazers. Maar dat woordje ‘koperen’ viel bijna weg in de consternatie. Dat kwam misschien door de kop, want daarin stond ‘Alle blazers’.

Voor het principe maakt het niet uit. De grote vraag is hoe in dit bijzondere vredesjaar, 75 jaar na de bevrijding, 4 en 5 mei praktisch ingevuld worden, met anderhalve meter afstand en het verbod om met groepen bij elkaar te komen.

Deze uitdaging leidt tot creatieve oplossingen. Achter die oplossingen zit de wens om de verbondenheid vorm te geven. En natuurlijk zal de stilte tijdens die twee minuten des te indringender zijn wanneer er van tevoren veel blazers meespelen.

Toch heb ik er mijn bedenkingen bij. We vieren dit jaar 75 jaar vrede, veiligheid en vrijheid. Het is te hopen dat er over 25 jaar een eeuwfeest is. Hoe zal dan teruggekeken worden op die bijzondere meidagen in 2020? Krijgen scholieren dan de filmpjes en vlogs te zien van de collectief geblazen taptoe? Dat de dadendrang groot is om er met de beperkingen toch iets bijzonders van te maken, is heel begrijpelijk. Zelf zou ik zeggen: bij wat we allemaal voor leuks bedenken voor 4 en 5 mei moet centraal blijven staan dat het gaat om stilstaan bij de gevallenen en het vieren van de bevrijding. Niet het virus moet de vieringen bepalen, maar het vieren van vrede en vrijheid. Misschien dan maar heel sober. Lege pleinen, lege festivalterreinen, een bijna lege Dam.

Omdat het een band schept

Maar wellicht denkt u daar heel anders over en vindt u het juist een uitdaging om nieuwe vormen te vinden om Dodenherdenking en Bevrijdingsdag te vieren met social distancing. Omdat het een band schept dat iedereen bedreigd wordt door het virus. Omdat het een band schept dat we beknot zijn in onze vrijheid. Misschien heeft u door die beperking een prachtig plan bedacht om toch die viering door te laten gaan, maar dan anders. De Oranjevereniging in Etten-Leur is zeker de enige niet die op zoek is gegaan naar nieuwe vormen. Elke Oranjevereniging kampt met het invullen van een nieuwe leegte.

Moeten de activiteiten op 4 en 5 mei alleen versoberd worden? Of is het juist goed om er een eigentijdse invulling aan te geven, de traditie verder te laten groeien. Net zoals al 75 jaar gebeurt. De aandacht voor de Holocaust kreeg ook pas vanaf 1966 plaats in de Dodenherdenking. En Bevrijdingsfestivals kwamen er in de jaren tachtig bij, het eerst in Haarlem.

Wat vindt u: 4 en 5 mei vernieuwen of alleen versoberen?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Monic Slingerland is chef van de opinieredactie. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op woensdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden