Een schuine voorgevel, maar de muren zijn gewoon recht

Veel minder dan in andere landen, laat de Nederlander zijn huis zelf bouwen. Dat moet anders, vindt staatssecretaris Remkes, die het percentage 'eigenbouw' in de komende jaren naar de dertig procent wil tillen. In Trouw de ervaringen van bewoners die al zelf het initiatief namen.

tekst: Gonny ten Haaft

Het lijkt de Titanic wel, roepen voorbijgangers als ze het huis van de familie Dobbelaar passeren. In gedachten stelt mevrouw Dobbelaar hen dan gerust: nee hoor, de meubels gaan echt niet schuiven, want de vloeren zijn ,,gewoon recht''.

Het huis van de Dobbelaars is het meest opvallende in de straat Lunet te Oost-Souburg. Met zijn schuine voorgevel heeft het inderdaad wel iets weg van het gezonken schip en ook de gegolfde muren, gemaakt van het zogeheten damwandprofiel, maken het huis enig in z'n soort. ,,We moesten weken wachten of de gemeente zou eisen of die golven horizontaal of verticaal moesten lopen'', vertelt de heer Dobbelaar (56), ,,de garage moest ook een meter achteruit, waarom snappen we nog steeds niet.''

De gemeente Vlissingen, waar Oost-Souburg onder valt, maakt graag goeie sier met de Lunet en de Schans, twee straten waar bewoners hun eigen huis konden laten bouwen. Conform het gedetailleerde plan van de gemeente, zijn de afgelopen maanden een 'gele' en 'rode' straat verrezen. ,,De voorwaarden van de gemeente waren erg streng'', vertelt Dobbelaar, ,,in onze straat moest alles geel en modern zijn, in de Schans alles rood en traditioneel. Staatssecretaris Remkes pleit dan wel voor de vrijheid van de koper, maar echt vrij wordt het natuurlijk nooit.''

Al in de eerste brochure over deze 21 vrije kavels, valt de strenge toon van de gemeente op. 'Zo dus niet', vermeldt de tekst naast wat plaatjes van de zo populaire standaard-boerderettes en -chalets, die aannemers en bouwers grif verkopen. Terecht waakt de gemeente over het aanzien van de wijk, prijst Dobbelaar, maar helaas slaat zij naar de andere kant door. ,,Een eventuele verdieping op ons huis, moest bijvoorbeeld minimaal drie meter verder van de rooilijn afliggen dan de voorgevel. Ook met de kleuren stak het nauw: diverse buren moesten drie keer hun stenen laten zien voor de welstandscommissie haar fiat gaf.''

Om het contact met de gemeente te vergemakkelijken, namen de heer en mevrouw Dobbelaar - hun twee kinderen zijn al het huis uit - een architect in de arm. Daar stond een premie op: elke koper die een architect koos uit de lijst van alle Zeeuwse architecten, kreeg 1500 gulden van de gemeente terug. De Dobbelaars kozen voor een architect van wie zij elders een huis van damwandprofiel hadden gezien. ,,Je moet ervan houden'', erkent mevrouw Dobbelaar (53), ,,er zijn ook mensen die het afschuwelijk vinden.''

In de eerste huizen die Dobbelaar op papier zelf ontwierp, kwam dit gegolfde materiaal niet voor. Vier jaar geleden nam hij afscheid als officier bij de marine, maar toen hij nog op zee was, bouwde hij maquettes met materiaal dat hij van de scheepstimmerman kreeg. ,,Voor hij uitvoer vroeg hij dan hoe ik het hebben wilde'', lacht zijn vrouw. ,,Het resultaat kon ik pas maanden later zien.''

Het bouwen van een eigen droomhuis zat er dus al vroeg in, erkent Dobbelaar. ,,Ik heb ook zoveel mogelijk zelf gedaan. Het casco is gekocht, de rest deden we zelf: de staalconstructie, het dak, de verwarming, de keuken, de plavuizen, enzovoort.''

Maandenlang was hij van 's ochtends half acht tot 's avonds tien uur op de bouw, vaak samen met zijn zwager (,,die zit in het glas'') en broer (,,die zit in het metaal''). Samen bespaarden zij naar schatting op z'n minst een ton. ,,De architect begrootte vier ton als ik niets zelf zou doen. Vervolgens ben ik zoveel mogelijk posten gaan schrappen die wij zelf, soms samen met onderaannemers, konden uitvoeren.''

Ook als hij minder handig was geweest, zou hij vaak op de bouwplaats zijn gaan kijken. ,,Als je zelf de opdrachtgever bent, moet je overal met je neus bovenop zitten. Er gaat zoveel fout in de bouw. Alleen al één stelpaal - die heb je nodig om de muren te plaatsen - heb ik drie keer laten verwijderen omdat die niet goed was.''

Ook zijn vrouw is enthousiast over het resultaat. Ze geniet van de vele grote ramen, de slaap- en badkamer beneden (,,we zijn voorbereid op de oude dag''), de riante woonkamer en het raam boven het aanrecht. ,,Ik kijk altijd graag tijdens de afwas naar buiten. Nee, een vaatwasser hebben we niet, we vinden het gezellig om samen de vaat te doen.''

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden