Een schilder op iedere straathoek

Honderden aquarellisten trekken eens per jaar naar het Italiaanse stadje Fabriano. Ze klappen de schildersezels uit en laten zich door de zachte kleuren en de meesters inspireren.

Telefoons en iPads hangen in de lucht. Hun eigenaars proberen allemaal een glimp op te vangen van Amit Kapoor (41) uit India. "Amit, Amit, mag ik met je op de foto?"


Je zou de Indiër zomaar houden voor een popidool, acteur of bekende youtuber. Maar Amit is een aquarellist. Met andere grote meesters uit de wereld vertoeft hij een paar dagen in Fabriano, een Italiaans stadje in de nog-niet-door-massatoerisme-geplaagde regio Le Marche, ingeklemd tussen de Apennijnen en Adriatische Zee. De fans zijn de ruim zevenhonderd aquarellisten die nog naam moeten maken. Op kunstfestijn 'Fabriano in Acquarello' delen ze hun liefde voor de waterverf.


Amit is vicevoorzitter van de International Watercolor Society (IWS), een jonge wereldorganisatie die de aquarel uit de 'vergeten hoek' wil halen. "Aquarel werkt zo spontaan, je kunt er een sfeer goed mee vastleggen. Ik houd enorm van het werk van Monet, Cézanne en Turner." Hij heeft zich even kunnen lostrekken van het gezelschap en staart dromerig naar Palazzo del Podestà, een paleis van witte steentjes, met kantelen die samen een kroontje vormen.


Fabriano is het ultieme decor voor een aquarel. Kleuren vloeien in elkaar over, licht en schaduw spelen tikkertje met elkaar in dit oude, typisch Italiaanse stadje met haar sierlijke bogen, pastelkleurige gevels, lichte scheuren in de muren, en daarboven de staalblauwe, houten luiken en geraniums.


Iedere kunstenaar kan hier zijn ei kwijt. En dus worden in allerlei hoeken van het kronkelende doolhof schildersezels uitgeklapt en worden papier, verftubes en paletten uit tassen gehaald. Een groep cursisten kiest voor het hof van de kerk Santi Biagio e Romualdo, waar de lijnen voor een waanzinnig perspectief zorgen. Als tovenaars laten ze de auto's en lelijke verkeersborden in het niets verdwijnen.


Drie Nederlanders hangen over hun schetsboek, gelegen op de rand van het bassin van de fontein. Sturinalto - 'duwt het water in de top' - staat sinds 1285 op Piazza del Comune als symbool voor de macht van Fabriano, een rijke stad met smederijen, wolwevers, leerlooiers, schoenmakers, een lokale schilderschool en papierfabriek.


Hannie Rieuwerts (61) neemt de details in zich op. "Ik krijg soms de vraag wanneer ik met echte verf ga schilderen," zegt de aquarellist en voorzitter van IWS Holland. "Bizar, in Nederland liggen de aquareltubetjes vaak achterin de winkels met kunstmateriaal. Je kunt licht en contrast juist zo mooi uitbeelden met dit medium." Geconcentreerd gaat ze verder met haar schets.


Als ik om de hoek een espresso drink bij Bistrot L'Angoletto knoopt Laurin McCracken - lang, sluik, grijs haar en een smal brilletje - uit Texas een praatje met me aan. Hij gebruikt alléén maar Fabriano-aquarelpapier. "Papier maken gaat hier nog met veel liefde voor de ambacht en dat zie je," zegt hij met een twinkeling in zijn ogen, gepassioneerd als een whiskyliefhebber die over zijn favoriete malt uitweidt.


Het Fabriano-papier is wereldberoemd. In Museo della Carta e della Filigrana, gevestigd in een oud klooster, kun je lezen hoe de Fabrianesen het kunstje in de dertiende eeuw afkeken van de Arabieren en ook het watermerk ontwikkelden. Met hulp van logge, houten apparaten werden de kapotgescheurde lompen gekookt en verpulverd. Inmiddels rollen de vellen ruim dertig kilometer verderop uit een nieuwe fabriek.


Het valt me op hoe eenvoudig de fans op het kunstfestijn contact kunnen leggen met de schilders. De Marokkaanse Mustapha Ben Lahmar schildert én praat puur op gevoel, terwijl naast hem Zhou Tianya graag opschept over het talent in zijn geboorteland China. Joe Dowden is een Brit vol anekdotes. Gebogen over een waterpartij met rotsen vertelt hij over zijn verleden als bouwvakker, en geeft tussen neus en lippen door nog wat tips aan een Ierse toeschouwer.


Het is een van de ambitieuze doelstellingen van de internationale Watercolor Society, waarbij de meeste aanwezige aquarellisten zijn aangesloten: verschillen tussen ras, religie, cultuur en afstanden opheffen. "We schilderen allemaal met elkaar," zegt Amit. "Mijn thuisland strijdt met Pakistan, maar hier zijn we broers."


Op de slotavond worden de penselen even opzij gelegd om een dans in te zetten. De Rus met zijn lange, witte baard, de verlegen Oekraïner die dromerige straatbeelden maakt en Litouwse dames in sexy jurken vormen een kring. Ook een oud mannetje uit Fabriano haakt in. Een paar uur eerder werd hij nog door iemand geschilderd, leunend op zijn wandelstok onder een van de charmante poortjes.

Naar Fabriano

Ryanair vliegt vanaf Düsseldorf Weeze op Ancona, waar een bus of taxi je naar Fabriano brengt. Vliegen vanaf Amsterdam naar Rome kan ook. De trein vanaf Roma Termini doet er zo'n twee uur over.

Aquarel-festival

'Fabriano in Acquarello' is dit jaar van 20 tot en met 23 april.


www.inartefabriano.it

In de buurt

Dicht in de buurt van het stadje Fabriano zijn de grotten van Frasassi, met kalkstenen sculpturen en ondergrondse meren. In het omliggende natuurpark Gola della Rossa e di Frasassi liggen 35 gemarkeerde wandelroutes.


www.frasassi.com


Het Italiaanse stadje Fabriano is, met zijn sierlijke bogen en pastelkleurige gevels, het ultieme decor voor een aquarel. Ieder jaar bezoeken honderden aquarellisten het kunstfestijn 'Fabriano in Acquarello'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden