Een rabbijn die een vrouw geen hand geeft, is kansloos

Wim Koole was eens directeur van de Ikon en hij is van zijn geloof gevallen. Een ’pijnlijke verlossing’, noemt hij dat in opinieblad VolZin.

„Ik ben geen Klaas Hendrikse of Maarten ’t Hart, die de logica in stelling brengen om God een hak te zetten. Ik was geen cerebrale twijfelaar, maar een pastorale.”

Dat kán dus, de logica te hulp roepen om God weg te bewijzen.

Ayaan Hirsi Ali raakte daarvan diep onder de indruk en schreef in de heruitgave van Herman Philipse’s ’Atheïstisch Manifest’ zelfs een voorwoord. Maar een waterdichte redenering tegen het theïsme is het boek van filosoof Philipse niet, zo blijkt uit het Nederlands Theologisch Tijdschrift.

René van Woudenberg, oud-columnist van Trouw en hoogleraar kentheorie analyseert samen met een promovendus de vooronderstellingen van Philipse’s ’disjunctief atheïsme’, een ingewikkelde term voor de stelling dat ’God’ als begrip niets betekent, ofwel dat alles wat je over hem/haar zegt, onwaar is.

De weerlegging van Philipse is taaie kost en laat zich minder soepel lezen dan het manifest waartegen ze zich afzet. De conclusie is helder: Philipse heeft nog heel wat te verhapstukken vooraleer hij zijn stelligheid overeind kan houden. De godloochenaar gaat uit van verkeerde premissen, en heeft geen antwoord op ’het wetenschappelijke mysterie’ van het ontstaan van leven. In het debat over Intelligent Design komt dat ook steeds naar voren; Van Woudenberg is een van de aanjagers daarvan.

De opmerkelijkste notitie in het artikel in NTT staat helemaal onderaan: „Voor commentaar op eerdere versies van dit paper danken we Herman Philipse”. Dat commentaar willen we graag lezen in de volgende aflevering van dit tijdschrift.

John Sentamu heeft geen last van atheïsme. In een vraaggesprek met het Britse blad The Tablet noteert de interviewster dat de aartsbisschop van York, de tweede man van de anglicaanse kerk, „geregeld refereert aan God, Christus, de Heilige Geest en gebed. Hij lijkt helemaal niet op andere anglicaanse bisschoppen die het G-woord reserveren voor kerkdiensten, bang dat ze anders mensen maar afschrikken.”

De zwarte bisschop, van Oegandese afkomst, wil graag kwijt dat hij zijn ’baas’, Rowan Williams, volledig steunt in de kwestie rond sharia. Williams had ervoor gepleit sharia (moslimwetgeving) te integreren in de bestaande, Britse regels. Volgens Sentamu is dat een vurige wens van veel moslims en „als je daar niet op ingaat, dan komt die vraag later als spook de natie achterna.”

Sentamu voelt, net als Williams, niets voor het ’ritenmonopolie’ dat Groot-Brittannië na lijkt te streven, een eenheidsworst waar volgens de bisschop alleen maar brokken van komen. Sentamu wordt gezien als een kanshebber voor de opvolging van Williams, die behalve Engelands hoogste anglicaan, ook de eerste man van de wereldwijde anglicaanse gemeenschap is, met zo’n 70 miljoen aanhangers.

Uri Geller krijgt een opvolger, in elk land een ander, Bram Moszkowicz zorgde voor wat kijkcijfers bij de zoektocht naar zijn advocatennazaat. Beiden zijn jood en ze hebben nog iets gemeen met rabbijn Awraham Soetendorp. De afgezwaaide liberale geestelijke moet ook een opvolger, aldus het Nieuw Israelietisch Weekblad. Dat publiceert een vermakelijke opsomming van de kanshebbers; het enige wat ontbreekt, is zendtijd bij de joodse omroep en Soetendorp in de jury.

Twee mannen maken géén kans, Shmuel Katz en Binyomin Jacobs. Die geven vrouwen geen hand.

Wat zou de PVV trouwens doen bij het zoveelste rabbinale handenweigerincident? Roepen: alle joden het land uit?

Jacobs is volgens het NIW wel bijna ’ereburger van Urk’; hij doet het erg goed bij de Israëlliefhebbers ter rechterzijde van het protestantse spectrum. Trouws theologenelftalspeelster Elisa Klapheck moet nog een beetje inburgeren: zij signeert haar columns met ’rabbi Elisa’. NIW: „Zij moet toch weten dat het met de vorige die in de Hof van Olijven als ’rabbi’ werd begroet, slecht is afgelopen?”

Nog een inburgeraar: rabbijn Menachem Sebbag, Marokkaan. Met zwarte band taekwondo, dat wel.

Wie wordt het nieuwe rabbinale gezicht van Nederland? De stemming is geopend op www.niw.nl.

In het NIW bespreekt rabbijn Raph Evers (ook een kanshebber) het Groninger Protocol voor levensbeëindiging van hopeloos lijdende baby’s. De casus van Sanne, met vreselijke pijn zonder uitzicht op verbetering, leidt Evers naar de vraag van het ’hellend vlak’.

Hij voert een Israëlische kinderneuroloog op die meent dat „Sanne niet gedood had mogen worden. Palliatieve sedatie had haar uit haar lijden verlost.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden