Een proef te ver

Misschien was de overweging dat het toch maar Duitse oorlogswezen waren, en de herinneringen waren nog vers in 1948. Een Britse voedingsdeskundige, gestationeerd in bezet gebied, wilde de kwalijke invloed van emotionele verwaarlozing op de groei van kinderen aantonen.

Martin van der Laan. ONDER REDACTIE VAN JOEP ENGELS

Daar gebruik je wezen voor, in dit geval uit twee huizen met elk vijftig meisjes en jongens tussen de vier en veertien jaar. Een half jaar lang kregen de kinderen in beide huizen hetzelfde, nogal karige rantsoen en elke twee weken ondergingen zij een lichamelijk onderzoek. De kinderen in huis A hadden het getroffen met een jonge, alleraardigste oppas, die gek op ze was. Huis B daarentegen werd geregeerd door een oudere, strenge en meedogenloze tante.

Liefdeloze, ijzeren discipline kost gewicht, bleek al spoedig. Na zestien weken waren de weesjes in A gemiddeld ruim een kilo aangekomen, tegen amper een half pond in B. Na een half jaar zaten ze in A ruim drie pond in de plus, in B nog geen pond. De uitzondering in B waren acht kinderen, waar de strenge dame zich vriendelijker en coulanter tegen opstelde. Zij zaten zo'n beetje tussen de gemiddelde gewichtstoename van A en B in.

Na het half jaar konden de weesjes in B opgelucht ademhalen want de heks ging nu in A de scepter zwaaien, waarbij ze haar acht lievelingen meenam. Terwijl de kinderen in B het met hetzelfde magere rantsoen moesten stellen, kregen de wezen in A daarnaast onbeperkt brood, jam en sinaasappelsap. Zij konden zich de buik vol eten, maar de liefde ging de deur uit.

Hoe armoedig de pot ook schafte in B, de kinderen zetten een groeispurt in, die na het schrale pondje winst van het eerste halfjaar het tweede halfjaar resulteerde in een gemiddelde groei van ruim drie kilo. In huize A begon de groei onder het verpletterende regiem van de akelige heerseres af te vlakken, zodat de aanvankelijk normaal groeiende wezen uiteindelijk nog onder het gewicht van de kinderen in B uitkwamen. De overvloed van brood, jam en sinaasappelsap mocht niet baten.

Zo kreeg de voedingsdeskundige haar bewijs: sociale deprivatie leidt tot dwerggroei. En liefde betaalt zich uit in gewicht, wat bleek uit de groeiprestatie van de acht uitverkorenen van de brute oppas: zij zaten na een jaar gemiddeld op een gewichtstoename van 4,2 kilo, ver boven alle anderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden