Een paar tellen zonlicht

Ineens, net toen ik mijn fiets vastmaakte aan de leuning van de Stadhuisbrug, brak de zon door. Ik keek ervan op, letterlijk, zag nog hoe zij haar licht tegen de Domtoren legde en het natte plaveisel liet spiegelen. Ik greep naar mijn mobiele telefoon om het moment vast te leggen, maar terwijl ik hem opdiepte uit mijn binnenzak, verdween het zonlicht weer achter voortjagende wolken. Het ogenblik had maar enkele seconden geduurd, maar het was voor het eerst sinds vrijdag de dertiende dat ik dit licht had waargenomen.

Op vrijdag de dertiende verliet ik na een langer verblijf de Griekse hoofdstad Athene, waar de zon uitbundig scheen op de krijtkleurige appartementenblokken met neerhangende markiezen. Ruim drie uur later landde ik in de eerste najaarsstorm. De avond was nog jong. In Parijs gordden zeven mannen een bomgordel om.

De zon heb ik niet meer teruggezien.

Tot gisteren, heel even.

Ik nam mijn foto, seconden te laat. U ziet nog een lichtvlek tegen de hemel. Je gaat aan zulke kleine verschijnselen hechten, als de wereld zo donker is geworden.

Ik zie net een keurige BBC-verslaggever breken, staand voor een berg bloemen in cellofaan op de Place de la République. Hij beschrijft hoe de Eiffeltoren oplichtte in de kleuren van de Franse vlag als hij met één hand naar zijn hoofd grijpt, stopt, en 'sorry' zegt en nog eens 'so sorry'.

En een filmpje gaat de wereld over waarin een Parijs jongetje, op schoot bij zijn vader, tegen een Franse verslaggever zegt hoe vol de stad is van gemene mannen en dat ze misschien wel moeten verhuizen en de vader zegt: 'We hoeven niet te verhuizen, Frankrijk is ons huis'.

'Maar die gemene mannen dan', vraagt het jongetje. 'Die heb je overal', zegt de vader.

'Maar ze hebben wapens', zegt het jongetje. 'Maar wij hebben bloemen', zegt de vader.

'Maar bloemen, bloemen die kunnen niets', zegt het jongetje. 'Kijk dan', zegt de vader, 'de mensen leggen overal bloemen neer. Dat is om de wapens te bestrijden'.

'Dus de bloemen beschermen ons, vraagt het jongetje, en de kaarsen ook?'

'Ja', zegt de vader, 'die beschermen ons'.

Bloemen die ons beschermen, Sylvain.

Ja het is te idioot voor woorden.

Maar het is troost voor de kinderen.

En daar is Ayaan Hirsi Ali, die in The Wall Street Journal ervoor pleit om van Israël te leren, in plaats van het te demoniseren; het heeft binnen alle rechtsregels een weg gevonden het moslimterrorisme te bestrijden.

Niet met bloemen, nee.

Nederland zou tegen Duitsland voetballen en de coaches hadden ernstige beschouwingen gehouden over vriendschap en democratie en misschien zouden alle fans het shirt van Frankrijk dragen. Frankrijk zelf speelt tegen Engeland, op Wembley, dat in de tricolore is uitgelicht. Even hebben gemene mannen nationale grenzen opgeheven. Tot even voor achten het bericht komt dat de wedstrijd in Hannover wegens een dreiging wordt afgelast.

Een nieuwe storm steekt op.

Het gaat kouder worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden