Een opgesloten museum

(\N) Beeld
(\N)

Het Centraal Museum in Utrecht is een beklagenswaardig museum. Het is gevestigd in een zestiende-eeuws klooster, dat is opgebouwd uit talloze kleine en middelgrote ruimtes die via een doolhof van trappetjes met elkaar verbonden zijn.

Wim Boevink

Aan dat doolhof is nog een moderne neogotische variant toegevoegd, compleet met ondergrondse toegangstunnel, maar nergens krijg je vat op het gebouw, je duizelt erin rond zonder enige oriëntatie. Niet alleen de bezoeker heeft daar last van, ook het museum lijdt eronder, want het rommelt nu al jaren met zijn collectie en zijn beleid. De laatste directeur die haar tanden erop stuk beet, Pauline Terreehorst, zei bij haar gedwongen vertrek in maart nog dat het museum een ’focus’ miste –het heeft van alles wat, stadsgeschiedenis, oude kunst, moderne kunst, toegepaste kunst, mode, maar een duidelijk profiel is er niet. Evenmin als een nieuwe directeur.

Utrecht zou graag in 2018 culturele hoofdstad van Europa zijn (net als trouwens Den Haag, Almere en Maastricht) en bij die ambitie past een museum van internationale allure. En hoe goed je beleid dan ook is, je moet het uitvoeren in een onmogelijk gebouw, want dat is het. Het gebouw van het Centraal Museum is geen museumgebouw, het is een labyrint, dat elke samenhang in de kiem smoort, met hier eens eens wat mode, om de hoek wat archeologie, daar weer een zaaltje foto’s, een kamer met schilderwerk, een vitrine met oude munten en ga zo maar door. Het museum heeft zichzelf als het ware opgesloten. Het wordt er, zoals nu, niet beter op als een paar van die ruimtes door kunstenaars worden ingericht, ieder uiteraard op zijn eigen wijze, zodat het lappendekeneffect nog versterkt wordt. Ik keek eens in het jaarverslag onder aanwinsten en vond: een video-installatie van Aernout Mik, een achttiende-eeuws gelegenheidsglas van de Utrechtse schutterscompagnie Fortuyn en een in zilverbaden gedompelde jurk van Viktor & Rolf. Het gevoel bekruipt je dat het museum steeds meer op een bric-à-brac winkel begint te lijken.

Overigens heeft het museum op het ogenblik met de overzichtstentoonstelling van het beroemde modeduo Viktor & Rolf een publiekstrekker in huis. Helemaal de verdienste van het museum is dat echter niet, want de tentoonstelling is overgenomen uit Londen en door het duo zelf bedacht en opgezet, compleet met een bovendimensionaal poppenhuis, er kwam geen Utrechtse curator aan te pas. Dat poppenhuis staat in een van de weinige grotere ruimtes, een verademing die aanduidt waar het heen zou moeten met het museum.

Het Centraal Museum moet ondergebracht worden in een compleet nieuwe behuizing, wil het werkelijk een museum met allure worden. Ik stel het monumentale postkantoor voor aan de Neude, en doe er gelijk het terrein van die lelijke flat bij. Een stedelijke wederopstanding zonder weerga.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden