Een ontwikkeling waar niemand tevreden mee is

De onderwijsbezuinigingen drukken hun stempel op de weekbladen. Met name Elsevier pakt uit. De huidige patstelling is zowel aan het kabinet (niet de inhoud, maar het geld telt) als aan de universiteitswereld (produceert weinig meer dan een klaagzang) te wijten.

In het omslagartikel vraagt het blad zich af of doorleren nog een goede investering is. “Gezien het groeiende aantal werkloze academici dringt de vraag zich op wat opleidingen eigenlijk nog waard zijn. Staat, bij de huidige titelinflatie, een hogere studie nog wel garant voor een hoog inkomen? Neen. Is een diploma dan waardeloos? Ook niet. De studieparadox luidt: voor een glanzende loopbaan was studeren vroeger niet echt nodig maar wel genoeg, thans is een hoge opleiding wel noodzakelijk maar niet voldoende. Wie niet doorleert mist zeker de boot.”

En in De Groene Amsterdammer schrijft directeur André Klukhuhn van het Bureau Studium Generale van de Universiteit van Utrecht, dat ook de rijke studenten de dupe zijn van de plannen de eerste fase tot drie jaar te beperken. “Een ontwikkeling waar niemand tevreden mee is: universiteiten niet, bedrijfsleven niet, en de overheid vóór de paarse coalitie ook niet. Waar die anderhalf miljard dàn vandaan moet komen, is wel een vraag, maar niet de goede. We leven in een rijk land en de grote bedrijven melden zonder uitzondering enorme kwartaal winsten. Maar als ze dat al investeren, dan is het in machines, zodat het aantal werklozen verder toeneemt, de staat nog armer wordt en er weer op het onderwijs moet worden bezuinigd.”

Vrij Nederland laat oud-staatssecretaris Cohen aan het woord. “Nee! Wat in het regeerakkoord staat, kan echt niet worden uitgevoerd. Zeker niet met de conditie dat de wachtgelden voor ontslagen personeel ook nog eens door de universiteit zelf moeten worden opgebracht. Dat betekent dat een kwart van de mensen eruit moet. Dan maak je het stelsel van universiteiten en hogescholen kapot. Ik heb de indruk dat ook de verantwoordelijke politici - zij het morrend en schurend - zullen inzien dat het niet zal lukken.”

Hervormd Nederland tenslotte laat Willem Aantjes fulmineren over het 'beschamende gedoe'. Ritzen moet weg, het botweg weigeren van overleg door de onderwijsbestuurders is ongehoord en het eigen CDA krijgt ook nog een veeg uit de pan omdat het klakkeloos de eisen van de intellectuele elite overnam.

HP/De Tijd belicht het Rwandese dilemma. Nog niet zo lang geleden lagen de lijken in Goma twee meter hoog opgestapeld. Inmiddels heeft de situatie in de vluchtelingenkampen zich in een verbazingwekkend tempo gestabiliseerd, weet verslaggever Bert Bukman te melden. Maar onder de oppervlakte broeit het nog steeds. Als de hulpverleners uit zicht zijn wordt er volop gemoord. “Wie zo stom is om te zeggen dat hij terug wil naar Rwanda leeft geen 24 uur meer”, zegt Wouter van Empelen van Artsen Zonder Grenzen. Ook de meeste hulpverleners zijn huiverig om politieke uitspraken te doen. Verpleegster Ellen: “Ik help iedereen en vraag nergens naar. Als ik zou weten dat ik moordenaars verzorg, mensen met bloed aan hun handen die misschien wel drie dorpen hebben uitgemoord, dan kan ik het niet meer aan. Dus bemoei ik me er niet mee. We hebben de opdracht gekregen ons niet emotioneel aan de patiënten te binden.”

Verder in HP/De Tijd een rondgang langs de puinhopen van het Algemeen Ouderen Verbond. Wie mogen nou wel en wie per se niet de partij vertegenwoordigen? Vanuit het Limburgse zegt een 'onechte' AOV'er: “Er zijn te veel excessen. In elke partij is wel eens machtsstrijd, maar bij het AOV is het schering en inslag. Wíí zijn gekozen door de leden. Het AOV lijkt wel een stelletje cowboys. Ik krijg nog bijna de neiging met een pistool naar de vergaderingen te gaan.”

Vrij Nederland zocht in Tokio Nobelprijswinnaar voor literatuur Kenzaburo Oë op. Hij noemt het atoomwapen het meest typische specimen van de twintigste-eeuwse beschaving. “We proberen de Japanse regering ertoe te bewegen om een nieuwe wet te maken om de overlevenden van Hirosjima op te vangen. Nu hebben we hier een socialistische regering. De nieuwe premier heeft verklaard dat hij onder de indruk was van de levenswijze en van de literatuur van Kenzaburo Oë, daar is in de krant over geschreven. Ik probeer dan ook druk op hem uit te oefenen zodat hij deze doelen nastreeft. Dat is wat ik altijd heb willen doen en dat is voor mij het grootste voordeel van deze Nobelprijs.”

Ook in VN een gesprek van Ageeth Scherphuis met Ida de Ridder, die een boek schreef over haar 'eigenaardige' vader, Willem Elsschot. Pas in 1931 ontdekte zij dat Elsschot (Alfons de Ridder) zijn schrijverschap 'zo angstvallig als een misdaad' voor zijn zes kinderen verborgen had gehouden. “Als vader aan het werk was, altijd boven in zijn bureau, konden we rustig binnenkomen. We wisten niet dat hij schreef, we dachten dat hij met zijn facturen bezig was. Alleen moeder mopperde wel eens. 'Ai mij', ze ze, 'hij is zo embêtant, hij is weer aan het schrijven'.”

De Groene Amsterdammer doet verslag van een debat tussen Ed van Thijn en Frits Bolkestein over de kloof tussen burger en bestuur, naar aanleiding van het omstreden boek 'Retour Den Haag'. Van Thijn: “De burgers hebben recht op uitleg. Ik heb al eens eerder gezegd dat dit land te veel mompelend wordt bestuurd. Politici moeten niet alleen moedige beslissingen nemen, maar ook de moed hebben om eropaf te gaan. Zelfs bezuinigingsmaatregelen moeten de resultanten zijn van interactief bestuur. Opleggen past niet meer in deze tijd.” Bolkestein: “Als er een probleem is moet dat goed worden geanalyseerd. Een verstandige overheid zal ook luisteren naar de tegenargumenten. Maar tenslotte moet er een knoop worden doorgehakt. Over de uitbreiding van vliegveld Beek is gecommuniceerd tot iedereen blauw uitsloeg. Dat heeft 19 jaar geduurd.”

Hervormd Nederland besteedt aandacht aan het 'gesjoemel' met de 'Euromiljarden'. De totale schade wordt geschat op tien miljard gulden, maar geen van de lidstaten wil de fraude met geld van de Europese Unie echt aanpakken. Verder een reportage over de ijzeren greep van de Nederlandse platenbonzen op de CD-markt, waardoor de schijfjes zo duur blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden