Een ontroerend en niet te versmaden avontuur

Wiplala

Regie: Tim Oliehoek. Met Geza Weisz, Sasha Mylanus, Kee Ketelaar.

****

Minimensjes genoeg in de kinderliteratuur, maar Wiplala van Annie M.G. Schmidt is een speciaal geval. Een onzeker mannetje met bozige oogjes bij wie de korte haren in een soort permanente schrik voortdurend overeind staan, maar macho genoeg om niet gediend te zijn van het idee kabouter. "Ik ben geen kabouter, ik ben een Wiplala", zo verbetert hij op zijn teentjes getrapt de verbaasde reuzen om hem heen. Dat klinkt inderdaad chiquer en exotischer, zoals de Oempa Loempa's van Roald Dahl, maar die zijn van later. Annie M.G. Schmidt verzon Wiplala in hetzelfde jaar als Hollywood 'The incredible shrinking man' verzon, in 1957, maar dat is toeval vermoedelijk, want die film heeft Nederland toen niet gehaald.

Meer dan een halve eeuw na dato is Nederland wel eindelijk zover om de Hollywoodklassieker in speciale effecten te evenaren: Wiplala duikt in een immense pot pindakaas, douchet onder de kraan en vindt een slaapzak in een washandje. Tim Oliehoek regisseerde eerder spektakelfilms als 'Vet Hard' en 'Spion van Oranje' en leeft zich nu ook in 'Wiplala' uit op de geslaagde actiescènes: de vlucht met reuzenplakband, de race in een speelgoedauto onder het Rijksmuseum door en speciaal de heerlijke climax: de landing naast de stenen Atlas boven op het Paleis op de Dam die Wiplala dan levend tinkelt (tovert), waarna Atlas zijn wereldbol eens even neerlegt, en zich door kind Johannes eens even lekker op de rug laat kriebelen.

Dat deze genoeglijke kerstfamiliefilm het net niet haalt bij 'Minoes', van alle geslaagde Schmidtverfilmingen van BosBros nog steeds de beste, ligt aan de - gezien alle effecten - soms haperende acteursregie. Geza Weisz is okay maar minder verfijnd als Wiplala dan Carice van Houten was als poes. En Peter Paul Muller speelt net wat minder aandoenlijk dan Theo Maassen het type wereldvreemde boekenwurm waar Annie M.G. Schmidt het patent op heeft. Daar staat tegenover dat Schmidts 'Wiplala' als avontuur ontroerend en niet te versmaden is. Welk kind wil nu niet mee met zo'n impulsief minivriendje van een vinger hoog, die soms kan tinkelen (toveren) en soms ook niet, maar er wel in slaagt om je op de rug van een duif mee te voeren over de grachten naar het dak van het paleis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden