Een natuurfilm maken in een middag

natuur | reportage | Een goede documentaire vertelt een verhaal, leerde natuurfilmer Ruben Smit kinderen gisteren.

Natuurdocumentairemaker Ruben Smit heeft een mededeling voor de dertig kinderen die voor hem zitten in het bezoekerscentrum van natuurgebied de Nieuwkoopse Plassen. Hij gaat ze de fijne kneepjes van het vak bijbrengen, maar die gaan ze daarna zelf in de praktijk brengen. Een fluisterboot ligt klaar op de steiger om de groep naar een eilandje in het natuurgebied te varen.

Hun apparatuur bestaat niet uit een telelenscamera zoals Smit die gebruikt, maar gewoon hun eigen vakantiecamera of smartphone. Samen met Natuurmonumenten wil de filmmaker kinderen enthousiast maken voor natuur, en het maken van filmpjes over natuur in hun buurt. De expeditie van vandaag is de aftrap van een landelijke wedstrijd, waarvan de winnende filmpjes worden getoond op het Wildlife Film Festival in Rotterdam.

Wild gebarend legt de boomlange Smit (45) uit wat het geheim is achter een goede natuurfilm.

De filmmaker vraagt de kinderen in de zaal wat hen aanspreekt in natuurfilms. "De dieren", reageert een jongen uit de zaal. En dan vooral hoe dichtbij die lijken te komen. "Precies", reageert Smit enthousiast. "Ze komen op je af. Dat betekent dat het op een bepaalde manier gefilmd is; van ver weg. Maar juist als je als filmer heel dichtbij komt, breng je het beeld naar de kijker. Dan is het net alsof die er ook is geweest." Dat geeft emotie aan een film, zegt Smit. Dat moet je weer zien te verpakken in een verhaal. "Dán heb je een natuurfilm. Mooi beeld alleen is niet genoeg."

Na de tips van Smit nemen de kinderen plaats in de fluisterboot. Langzaam tuft de groep naar het eilandje dat in de grote plas achter het bezoekerscentrum ligt. Smit wijst de groep op de donkere wolken die komt aandrijven in de verte. "Hier is het nog heel licht, en daar donker. Dat is een waanzinnig beeld om je film mee te beginnen."

De boot meert aan op het eiland dat niet veel later krioelt met filmende kinderen. De paden laten velen links liggen; het dichte gras en riet lijken meer moois te bieden.

Senne de Ridder (11) uit Rotterdam maakte nog nooit een natuurfilm, maar doet nu een verwoede poging, banjerend door het struikgewas. Hij is op zoek naar een boomstronk, om daar de onderkant van te filmen. "En dan vooral de insecten." Misschien gaat hij wel een filmpje opsturen, zegt hij, van de slootjes in de buurt van zijn huis. Taeke Mulder (11) uit Amsterdam laat trots op zijn tablet zien dat hij twee juffers (een libellensoort) heeft vastgelegd. Hij veegt modder opzij, op zoek naar insecten. Want: "Dan zie je pas wat ze echt doen in de grond."

De tijd om kinderen enthousiast te krijgen voor natuurfilms is perfect, vertelt Smit. De techniek om te filmen en monteren is beter dan ooit, zegt de filmmaker. Gelukkig maar, vindt Smit, want er werd de afgelopen jaren maar weinig moeite gedaan om de jeugd voor natuur te interesseren.

"We kenden natuur alleen nog maar van televisie. Verder hadden we er geen tijd voor. Terwijl ik merk dat er een grote, jonge doelgroep is die creatief is en die je kunt leren kijken. Te leren waarderen. Maar die kinderlijke verwondering moet je wel aanwakkeren."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden