Een nationale synode is mooi, als het maar geen vergadering wordt

Als tussen de mens en God niemand staat, zoals in het protestantisme, dan heb je al snel veel kerken. Iedere gelovige heeft dan immers zijn eigen, directe relatie met God, zonder een bisschop die eenheid kan afdwingen.

Het protestantisme heeft daardoor geleid tot een grote mate van individualisme en gewetensvrijheid, alsook tot een zekere versplintering. Eerst ontstond de trieste scheiding tussen katholieken en protestanten. Vervolgens raakten de protestanten onderling zo verdeeld dat ook protestanten zelf al die variaties van ’lichte’ naar ’zware kerken’ soms nauwelijks nog uit elkaar kunnen houden.

Op initiatief van Gerrit de Fijter, dominee te Kampen, wordt nu door een groep van acht mensen uit diverse protestantse kerken gewerkt aan een nationale synode waar vele (maar natuurlijk weer niet alle) soorten protestanten bijeenkomen. Dat de oproep komt van De Fijter, ex-voorman van de Protestantse Kerk in Nederland, is geen toeval. De Fijter heeft van nabij ervaren hoe de vorming van de Protestantse Kerk meer eenheid bracht maar helaas ook gepaard ging met nieuwe afsplitsingen. Op persoonlijk initiatief gaat hij nu door eenheid te zoeken, wat zijn gedrevenheid bewijst.

De nationale synode kent wel een risico. Democratisch als het is, gaat protestantisme gepaard met veel vergaderen. Zo’n vergaderend geloof komt niet goed over. Voorkomen moet worden dat de nationale synode een extra vergadering wordt met notulen als enig resultaat.

Slaagt de nationale bijeenkomst er daarentegen in duidelijk te maken voor welke waarden het protestantisme staat, dan is dat welkom. Veel Nederlanders zoeken momenteel de identiteit van dit land. Het is goed als ze bij die zoektocht ook horen van protestantse waarden, die niet de enige maar wel een van de wortels vormen van Nederland.

’Waar wij God vergeten en verlaten – dat doen we al sinds mensenheugenis – verliezen we de zin van ons bestaan’, schrijven de initiatiefnemers rond dominee De Fijter.

Buitenkerkelijken zullen deze zin wellicht zwaar op de hand vinden, maar hij bevat een sterke mix van zelfkritiek en idealisme. Zelfkritiek, omdat we beter kunnen, en idealisme omdat we beter willen worden. Dat kan de mens niet geheel op eigen kracht, en dat hoeft de mens ook niet geheel op eigen kracht te doen. Lukt het op zulke waarden de aandacht te vestigen en er over te spreken, dan kan die nationale bijeenkomst iets moois worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden