Een mensenzoo op het plein voor de innerlijke vrede

De mensenzoo op het Bevrijdingsfestival in Groningen. (FOTO HERMAN ENGBERS) Beeld
De mensenzoo op het Bevrijdingsfestival in Groningen. (FOTO HERMAN ENGBERS)

groningen – - Ellis Ellenbroek

Een man loopt verdwaasd over het gras. „Ik heb zojuist een metamorfosemassage gehad en weet even niet meer waar ik ben”, zegt hij. De man – die waarschijnlijk een spelletje speelt – bevindt zich op het ’plein van de innerlijke vrede’ in het Groningse Stadspark, tijdens het Bevrijdingsfestival.

Honderdduizenden mensen bezochten gisteren een van de dertien Bevrijdingsfestivals. In Groningen konden zij zelfs twee officiële Ambassadeurs van de Vrijheid aanschouwen: Guus Meeuwis, die ook optrad in Roermond, Almere en Den Bosch, en Boris. Boris zou hoofdact zijn in Assen, maar daar moesten ze snijden in de programmering, nadat de Asser penningmeester geld had verduisterd.

Tientallen hedendaagse bands speelden op verschillende podia. Maar het was good old George Baker (1944) die met zijn Paloma Blanca het publiek tot een vrolijke polonaise wist te bewegen. Baker heeft een bijzondere link met de tweede wereldoorlog. Zijn Italiaanse vader zat in het Duitse leger.

Het programma had ook verdiepende en beschouwende onderdelen. Zo hoort dat op een Bevrijdingsfestival, aldus Geertje Smeding van de Groningse organisatie. Vandaar dus het plein van de innerlijke vrede, waar je muntthee kon drinken, mediteren, aan yoga doen, of van hout, veertjes en gekleurde draadjes een praatstok maken, een sjamanistisch attribuut om vergaderingen in goede orde te laten verlopen.

De Mensenzoo trok ook veel bezoekers. Echte mensen in hokjes, die ingingen op de vooroordelen die aan hen kleven. Het initiatief ontstond vier jaar geleden en is sindsdien regelmatig op festivals te zien.

Twee ’beugelbekkies’ van elf maken een praatje met lesbienne Julia (24). Hoe ze het haar ouders vertelde, willen ze weten. Julia vertelt dat haar ouders, die in een klein Duits dorpje wonen, nog moeite hebben met hun dochters geaardheid.

Ewout, een dakloze, beantwoordt de vragen van een kleine jongen: Waar slaapt hij eigenlijk? En waar kijkt hij tv? In het hokje naast Ewout staat homo Joost Scholtens. Het meest pijnlijke vooroordeel? „Dat ze ons altijd in verband brengen met kontneuken. Zo noemen ze ons ook, reetkever, anaaltoerist. Maar het is helemaal niet zo dat wij allemaal aan anale seks doen. Dat is heel persoonlijk.”

Vanwege 5 mei zit vandaag ook de 95-jarige Siet Gravendaal-Tammens uit Winsum in de Mensenzoo. Zij heeft in het verzet gezeten en grijpt elke kans aan om te benadrukken dat we de vrede aan elkaar moeten doorgeven. De kleine Malissa, prachtig geschminkt als vlinder, ziet de oude vrouw aan voor een waarzegster. „Ik pluk vaak paardebloemen en dan blaas ik om een wens te doen, maar de wens komt nooit uit. Hoe kan dat nou?” Gravendaal-Tammens weet het wel. „Je moet harder blazen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden