interview

Een melodrama waarin een liefde, liefde tegenhoudt

Lone van Roosendaal en René van Kooten. Beeld rv

Het is een melodrama, ja. Maar hoofdrolspeelster Lone van Roosendaal herkent veel in de musical The Bridges of Madison County. Weggaan of blijven, een ander leven of er het beste van maken?

De film is een kaskraker, het boek waar het op gebaseerd was al een bestseller. Dan kun je er donder op zeggen dat het verhaal ook op het toneel gebracht wordt. Dat gebeurt nu met 'The Bridges of Madison County', vanaf morgen te zien als musical. Het verhaal gaat over de jonge Italiaanse Francesca die na de Tweede Wereldoorlog meegaat met haar verloofde Dick, een Amerikaanse soldaat die in Italië gelegerd was. Hij is boer en woont in het afgelegen Iowa. Jaren later, als haar man en kinderen een paar dagen weg zijn, komt er een fotograaf van National Geographic aanwaaien, Robert, om de weg te vragen. Er ontstaat een korte, heftige affaire tussen Francesca en Robert. En dan moet zij kiezen: ga ik met de liefde van mijn leven mee of blijf ik bij mijn gezin?

In de film zijn de hoofdrollen voor Meryl Streep en Clint Eastwood, in de Nederlandse versie van de musical worden die gespeeld door Lone van Roosendaal en René van Kooten. Actrice en zangeres Van Roosendaal (47) speelde eerder in musicals als 'Zorro', 'Mamma Mia!' en recent 'Into the Woods'. Op televisie was ze onder meer te zien in 'Voetbalvrouwen' en 'Expeditie Robinson'.

Pad van de liefde

Nu speelt ze dus Francesca, een rol die haar na aan het hart ligt. Ze weet uit ervaring hoe hobbelig het pad van de liefde kan zijn, zegt ze, en ze herkent Francesca's tweestrijd.

"Uiteindelijk cijfert Francesca zich weg voor haar man Dick en haar kinderen, ze gaat niet weg. Ik heb ook eens op het punt gestaan om weg te gaan. Maar stel dat ik dat gedaan had... Ik vraag me af hoeveel gelukkiger ik dan nu zou zijn. Mijn jongste dochter Puck bleek ADHD te hebben, mijn oudste dochter Bobbi was heftig aan het puberen, mijn carrière zat in de lift dus ik werkte hard. Mijn man Eric moest er als vader van Puck en stiefvader van Bobbi tussendoor laveren. De sfeer in huis was om te snijden, ik kreeg het niet opgelost, moest te veel bordjes tegelijk in de lucht houden. Dat liep uit op een vette crisis tussen Eric en mij. Dat ik naar hem keek en dacht: ik weet niet wat wij nog samen hebben. Ik wilde gewoon weg.

"Als ik nu die scène speel met Bas Heerkens, mijn man in het stuk, komt die heel hard binnen. Omdat ik denk: ik heb Eric toen zo'n verdriet gedaan. Hij is gelukkig geen type om de handdoek in de ring te gooien. Onze relatie is: stoïcijnse theatertechnicus meets hysterische actrice, haha. Later heb ik hem gezegd: 'Ik vind het heel erg dat ik je zo veel pijn heb gedaan.' Zei hij: 'Ik had het misschien wel nodig om wakker geschud te worden.' Alleen daarom al is het mijn beste beslissing ooit om bij hem te blijven. Ik ben zo blij dat ik op tijd het licht gezien heb.

"Zo zou het bij Francesca en Dick ook gegaan kunnen zijn. Dat ze na haar affaire meer bewust met elkaar zijn gaan omgaan. Dat ze af en toe ook eens een glaasje cognac op het terras drinken. Dat ze net iets vaker naar elkaar kijken."

Verlangen naar een ander leven

De keuzes in de liefde mogen dan universeel zijn, Francesca leefde in een andere tijd. "Zij is een kind van haar generatie met veel dromen. Ze komt uit een gegoede familie. Aan het eind van oorlog is haar stad Napels stukgeschoten en is haar Italiaanse verloofde niet teruggekeerd. Ze heeft niks en dus denkt ze: met Dick mee naar Amerika is de beste optie. Geen slechte partij, hij draagt haar op handen. Ze heeft er het beste van gemaakt.

"Ik denk dat je daar een beetje in groeit. Tussen de vlam van toen en de vrouw die ze geworden is, zit pijn. Van alle kansen die ze niet gekregen heeft. Maar er valt niet veel te klagen, ze heeft twee prachtige kinderen, een lieve man. Ze wil er ook niet te veel bij stilstaan. Ze zingt: 'Je teelt wat bloemen, krijgt een bos, je laat een oud verlangen los.' Ik ben ook iemand die de tering naar de nering zet. Ik wil soms meer, maar vaak denk ik ook: dit is wat het nu is, laten we er maar het beste van maken.

"Maar als Robert langskomt op haar erf om de weg te vragen, bloeit haar verlangen naar een ander leven op. Haar bewustzijn wordt weer wakker en heel geleidelijk valt ze voor Robert. René en ik zitten dus ook niet vanaf de eerste scène kwijlend naar elkaar te kijken. Er moet een mooie opbouw in zitten. Anders denk je alleen maar: wanneer gaan ze neuken? Terwijl je moet denken: wanneer gaan ze echt op elkaar vallen? Dat moet heel subtiel: wat vindt hij leuk aan haar? Wat vindt zij leuk aan hem?

"Aan het eind van de voorstelling stuurt Robert Francesca een brief met de foto's die hij tijdens hun samenzijn van haar gemaakt heeft. Zij zingt dan: ik had die dag ook de andere kant op kunnen kijken, we hadden kunnen negeren wat we in elkaar zagen, maar ja, ik kreeg ook een zoon en een dochter. En dan komt de mooiste zin: 'Zo houdt een liefde liefde tegen.' Liefde voor haar gezin, liefde voor haar man..."

Vastklampen aan liefde

Er valt een stilte. De tranen springen haar in de ogen. "Ik word er emotioneel van. Vind ik mooi. Ik snap zo goed het idee dat je om wat voor reden ook weg zou willen en dat je je af en toe ook vastklampt aan een liefde. Hij zegt: ga met mij mee, op reis. Weg van de kinderen. Voordat je dát doet ... dat zou voor mij ook onvoorstelbaar zijn. Maar ze vergeten elkaar nooit.

"Het is een spannend stuk om te spelen. Het publiek moet van alle personages gaan houden en vooral geen kromme tenen krijgen. Want eerlijk is eerlijk, het is een romantisch melodrama. Mijn hele natuur zegt bij sommige scènes: nu even tegenkleuren, het even weglachen, er een andere draai aan geven. Maar uiteindelijk moet ik het melodrama durven omarmen. Dat vind ik best eng." 

'The Bridges of Madison County' is vanaf vrijdag 2 juni te zien in het Zonnehuis in Amsterdam-Noord. Info en speellijst: bridgesmusical.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden