Een massale uiting van 'wij'

Hoe ongemakkelijk voelde de massale zoektocht naar de twee vermiste broertjes? Dat was zaterdag de vraag aan de lezers. De een zag een kermis, de ander een serieus gebaar.

Ik voelde de afgelopen week vooral twijfel over de massale zoektochten naar de jongetjes Ruben en Julian. Aan de ene kant het gevoel: hebben mensen niks beters te doen? Twijfelen ze zo aan deskundigheid van de politie? Wilden al die mensen iets doen met hun eigen emoties rond verdwenen kinderen? Aan de andere kant: goed, die betrokkenheid bij dit familiedrama. De politie heeft ruimte gegeven aan deze massale behoefte om 'iets te doen'. Burgers wilden hun actieve bijdrage aan de samenleving leveren. Mijn eindconclusie: wat verlangt de Nederlandse burger enorm naar massale uitingen van 'wij'! Naar een 'goed gevoel' met z'n allen. Dat hangt wellicht samen met het bericht in dezelfde krant, op pagina 17 zaterdag: 'Nederlanders steeds somberder'. Dan toch beter met z'n allen door het bos struinen. Overigens zoek ikzelf liever gemeenschappelijkheid en zingeving in koor, leesclub, aan de borreltafel of wanneer ik ga stemmen.

Lineke Marseille Amsterdam

Lof voor vrijwilligers
De zoektocht werd een een nationaal fenomeen en maakte de tongen los. Ja, er heerste bij veel mensen ongemak, vanwege het lange tijd lijdzaam moeten toezien dat de oplossing uitbleef, vanwege de positie van de moeder, het idee dat zij haar kinderen kwijt is, haar hulpeloosheid. Dan wíl je helpen, als mens. Dan gá je helpen, als mens. In dat licht is de opmerking van Wilma Kieskamp dat het zoeken verwordt tot een 'evenement, iets om aan mee te doen' een misser eerste klas en zelfs ongepast. Mensen wilden helpen, ze zochten geen alternatief Pinksteren-uitje.

Sjoerd Huurdeman Oudenbosch

Billy Wilder-film
De massale zoektocht naar de verdwenen twee broertjes heeft iets dubbels. Enerzijds kun je dit soort acties verwachten. De politie vraagt immers ook aan burgers medewerking via 'Opsporing Verzocht'. Onlangs werd het publiek zelfs opgeroepen mee te denken over mogelijke scenario's in onopgeloste zaken. Het massale zoeken is ook een voorbeeld van de betrokken gemeenschapszin waar we zo naar hunkeren. Anderzijds doet het denken aan een oude film van Billy Wilder uit 1951. In 'An Ace in the Hole' raakt een man bedolven in een ingestorte grot. Een ambitieuze verslaggever wil uit het gegeven een slaatje slaan en bemoeit zich met het reddingsproces. De plaats van de ramp wordt een trekpleister voor dagjesmensen en er ontstaat een ware kermis met allerlei attracties. Uiteindelijk sterft het slachtoffer omdat door het hele circus de reddingsoperatie is vertraagd. Zover is het nu niet gekomen, maar soms kun je dit soort zaken beter aan de professionals overlaten.

Jos Janssen Nunspeet

Ver of dichtbij
De moderne multimediale mens is niet meer in staat om dichtbij te kijken. Hij kijkt alleen nog maar ver, naar wat gebeurt op afstand. Door telefoon, tablet, computer, tv, reisgids. De multimediale mens is blind voor wat in zijn directe omgeving is, gebeurt of op het punt staat te gebeuren. Men is druk met ver kijken. En denkt op te lossen met ver kijken. We organiseren, daar waar de ver-kijkers kijken (internet), evenementen waar ver-kijkers op af komen. Zoals zoektochten dus.

Paul van Drunick Voorhout

Toeloop
Twee zinnen in het nieuws dekten de lading dit weekeinde. De broertjes Ruben en Julian uit Zeist zijn zondag uiteindelijk toevallig gevonden door een voorbijganger. Er was vervolgens een enorme toeloop van belangstellenden. De politie riep mensen op om er vooral niet heen te gaan.

Willem de Vreede Den Haag

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden