Een machtsspel rond een dure ziener

Het afgelopen weekend speelde in het Amerikaanse basketbal een prachtig spel van macht, geld, non-communicatie - en misschien een oerdomme beslissing. In Amerika reizend zat ik er met mijn neus bovenop: het was bij tijden prachtig om te volgen. Het spel van macht.

De basis: de Los Angeles Lakers, de machtige NBA-ploeg, ontslaat op vrijdag coach Mike Brown. Deze wat overschatte coach wordt na een slechte competitiestart bij het oud vuil gezet. Conclusie: chaos in de leiding. Gewenst: iemand die de chaos oplost. De Lakers zijn eigendom van Dr. Jerry Buss. Hij is steenrijk en heeft zijn zoontje de leiding van de club in handen gegeven.

Ineens veert basketballend Amerika op: misschien wordt Phil Jackson er coach, hoogstwaarschijnlijk de beste ter wereld en in het bezit van elf NBA titels. Op zaterdag beginnen de besprekingen. Buss jr. en general manager Kupchak rijden naar het huis van Jackson en spreken hem anderhalf uur plaats. Jackson is gematigd enthousiast maar heeft wat bedenkingen. Maar hij is (weer) fit en heeft de NBA, die hij 18 maanden geleden verliet, goed gevolgd. Amerika smult: het wordt een heldenterugkomst. De Lakers gaan weer groots winnen.

Voor de vorm zeggen de clubonderhandelaars dat er nog met (waarschijnlijk) drie kandidaten wordt gesproken. Mike Dunleavy, een ietwat kleurloze man met ervaring; Jim McMillan, een verdedigende coach met tien jaar ervaring en met Mike d'Antoni, de vorig seizoen door de New York Knicks weggeschopte coach. Hij is goed bevriend met spelmaker Steve Nash en kent Kobe Bryant. D'Antoni is een Italiaanse Amerikaan, heeft twee paspoorten en een ouderwetse snor.

Op zondag speculeert de Amerikaanse sportwereld (en vooral de hijgerige pers) over de terugkomst van Jackson. Iedereen zwaait hem lof toe. Dit is een fantastische kans voor de Lakersleiding om de problemen op te lossen. Jacksons benoeming wordt maandag verwacht.

Op zondagavond krijgt Jackson een telefoontje. Het is Kupchak: de Lakers zijn een contract van drie jaar aangegaan met D'Antoni. Jackson zegt: "Oké, het is jullie keuze".

Op maandag maken de Lakers het nieuws bekend. Verbazing alom. Boze bloggers en kwade luisteraars van radiotalkshows: wat doen de Lakers nu? Op dinsdag volgt een statement van Jackson: "Het is de keuze van het management, meer kan ik niet zeggen".

Dan volgt een bombardement aan vuiligheid aan het adres van D'Antoni in de sportpers. Hij zou non-communicatief zijn, zijn vak niet verstaan, gefaald hebben in New York en zijn baan te danken hebben aan vriendjespolitiek. Een golf verwensingen komt zijn kant op.

Op dinsdag krijgen analisten naar boven dat het management voor D'Antoni gegaan is omdat hij waarschijnlijk sneller resultaat kan boeken met de relatief oude ploeg. Jackson zou meer tijd nemen om een goed team te maken, maar instant succes is gewenst. Daarbij wordt bekend werd dat de vraagprijs van Jackson boven de tien miljoen dollar per seizoen ligt. Voor D'Antoni betalen de Lakers 12 miljoen voor drie seizoenen.

Een ingewijde schrijft: Jackson is een ziener die de tijd neemt en zijn spelers meer mens maakt. D'Antoni gaat uit van snel spel en snel succes. Hij laat zijn spelers vrij en wil dat ze binnen 7 seconden schieten. Basketbal bij hem is een overlevingstocht gebaseerd op snelheid. Amerika gromt: dat kan niet bij de oude Lakers.

Het management zwijgt: de beslissing is genomen. D'Antoni zal woensdag, als zijn doktoren het goed vinden (hij is net aan een knie geopereerd) naar Los Angeles vliegen. Op dinsdagavond verliezen de Lakers van de Spurs. Het basketbalpubliek gromt nog.

Men zegt: de beste coach ooit laten ze staan.

De familie Buss denkt: twintig miljoen in de zak gehouden en misschien dat D'Antoni het ook kan.

Iedereen kijkt uit naar de volgende wedstrijd. Phil Jackson zet thuis muziek van de Grateful Dead op, start 's middags zijn Harley en rijdt langs de Califonische kust. Hij heeft elf titels. Ik denk dat hij graag aan zijn twaalfde wilde werken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden