Een liefdevolle pater en een haatpoliticus

In sombere stemming dronken mijn vader en ik onze thee. Pater Frans vermoord in Syrië. Hij die mensen hielp en van ze hield zonder te malen om religieuze achtergrond, op laffe wijze om het leven gebracht. Onvoorstelbaar.

Dezelfde dag dat dit bericht ons ter ore kwam, begonnen ook net de verkiezingen in India. Achthonderd miljoen mensen die gingen stemmen. Achthonderd miljoen - zo'n aantal is bijna niet voor te stellen. Dat kun je vieren als de 'grootste uiting van democratie ter wereld', zoals vele opgewekte commentaren doen. Alleen vaders en ik werden er niet erg vrolijk van.

De hindoenationalistische partij BJP wacht waarschijnlijk een grote verkiezingswinst en dat is eerder onvoorstelbaar slecht nieuws voor de democratie. De naam van de leider van deze partij kennen we nog maar al te goed: Narendra Modi was in 2002 direct of indirect verantwoordelijk voor de meest verschrikkelijke religieuze rellen in de recente Indiase geschiedenis.

Via de vrouw van mijn vader, uit het gebied afkomstig, vernamen we de gruwelijkste details van die slachtingen. Hindoes en moslims die elkaar letterlijk naar het leven stonden. Vrouwen die publiekelijk werden verkracht en vervolgens levend verbrand, een hindoevrouw die trots claimde dat ze de buik van een zwangere moslimvrouw had opengesneden. Van die verhalen die je liever nooit had gehoord. Allemaal minimaal gedoogd en soms rechtstreeks aangemoedigd door het overheidsapparaat dat onder Modi's verantwoordelijkheid viel. De man wiens handen druipen van het bloed van religieus gemotiveerde slachtingen, maakt nu kans premier van India te worden.

In zijn huidige verkiezingspamflet hamert hij op economische groei enerzijds, maar verloochent hij anderzijds zijn sektarische achtergrond niet: hij belooft zijn uiterste best te doen India's 150 miljoen moslims het recht te ontnemen hun eigen religieuze wetten te blijven volgen en zal bovendien proberen een hindoetempel te bouwen op een omstreden religieuze plek in de stad Ayodha.

Eén of andere islamitische clown schreef ergens dat dit alles niet erg was: moslims moesten sowieso maar uit India emigreren naar Pakistan, want 'tussen een hindoebevolking was toch geen plek voor moslims. Hindoes zijn veelgodenaanbidders, en moslims aanbidden slechts één God. Dat gaat dus niet samen.'

Een ontstellende conclusie, die volkomen voorbijgaat aan het feit dat juist in India, voordat religieuze verdeel- en heerstactieken de overhand kregen, eeuwenlang in relatieve gemoedelijkheid werd samengewoond. India als de welbekende reuzenspons, niet geïdentificeerd door één dan wel vele goden.

Zulke uitspraken over theologisch onoverbrugbare verschillen zijn een pijnlijke doorn in het hart. Ziehier de treurige oogst van de afgelopen dagen: een pater die van geen religieuze scheidslijnen wilde weten wordt vermoord in Syrië. En een opportunist die religieuze scheidslijnen aanwakkert, wordt wellicht premier van India. Nee, in huize Youskine heerste bepaald geen jubelstemming.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden