Een leerling is geen pak melk, toch leren managers van bedrijven en onderwijs van elkaar

Al bij de eerste oogopslag was het voor alle aanwezigen duidelijk: díe managers komen uit het onderwijs, díe uit het bedrijfsleven. Vooral het verschil in kleding was veelzeggend.

door Gonny ten Haaft

Ank Wijnands, locatiedirecteur van het Sophianum, een school voor voortgezet onderwijs in Gulpen en Nijswiller (Limburg), herinnert zich die avond in maart nog goed. ,,Aan de rechterkant van de zaal stonden de onderwijsmanagers: meest oudere mannen, in donkere pakken. Links bevonden zich de bedrijfsmanagers: jonge yuppen, moderne pakken, fleurige dassen.

Mark Simons, directeur van Delfin Maastricht, een bemiddelingsbureau voor financieel personeel, heeft dezelfde herinnering. ,,De bedrijfsdirecteuren zaten allemaal nét wat strakker in het pak.''

Wijnands en Simons vertellen over de bijeenkomst waarin ze, bijna voor ze het wisten, aan elkaar gekoppeld werden. Beiden hadden zich opgegeven voor het project 'co-coaching', een initiatief van het Sectorbestuur Onderwijsarbeidsmarkt (SBO) en Jong Management, een vereniging voor jonge ondernemers en managers, gelieerd aan werkgeversorganisatie VNO-NCW.

Het idee is simpel: directeuren uit verschillende sectoren worden elkaars coach, hopend dat er veel van een 'frisse blik' uit een totaal andere sector valt te leren. In Engeland, waar het idee vandaan komt, zijn de deelnemers enthousiast.

,,Daar doen al 5000 scholen en 1200 bedrijven mee'', vertelt Luus Veeken van het SBO. ,,Volgens de Engelse deelnemers ligt de kracht van dit project in de 'tweezijdigheid'. De twee coaches hebben elk hun eigen inbreng en zijn volstrekt gelijkwaardig.''

Een eerste experiment in Limburg is vorige maand begonnen. Vandaag is er een tweede bijeenkomst in Utrecht. Uiteindelijk, zegt Veeken, is het de bedoeling dat 'het hele land wordt gedekt'. Elke regio start met een bijeenkomst waarin de directeuren met elkaar kennismaken en in een workshop de mogelijkheden van het coachen kunnen ontdekken. Als het idee aanslaat, worden de koppels meteen gevormd.

,,Eerst moesten we matchingsformulieren invullen'', vertelt Mark Simons. ,,Wat zijn je sterke en zwakke punten, wat wil je leren, wat speelt er in je organisatie, enzovoorts. Vervolgens werden we in viertallen -twee uit het onderwijs, twee uit het bedrijfsleven- aan een tafel ingedeeld. Dáár moest de 'klik' plaatsvinden.''

Een vreemde ervaring, vond schooldirecteur Ank Wijnands, inmiddels co-coach van Simons. ,,Een moderne dating zeg maar. Na een uur kennismaken was ik al gekoppeld. 'Na drie maanden kunnen we altijd nog met een mediator van elkaar scheiden', hebben we toen maar gezegd.''

Voorlopig is dat niet nodig. Simons en Wijnands zijn ervan overtuigd veel aan elkaar te hebben. ,,Ank Wijnands is iemand die bijzonder goed grip heeft op haar agenda'', typeert Simons. ,,Bij mij loopt dat gauw uit de klauwen. Qua time-management kan ik veel van haar leren.''

Wijnands op haar beurt denkt veel te hebben aan 'de ongecompliceerde kijk' van Simons. ,,Ik vertelde hem bijvoorbeeld over het functiewaarderingssysteem dat veel scholen nu invoeren. Voor een paar mensen weet ik in dit systeem geen plek, omdat alle functies zo nauw omschreven zijn. 'Dan creëer je toch gewoon een plek', zei hij. Door alle regels in het onderwijs kan dat niet, maar zo'n opmerking stimuleert mij wel om voor meer flexibiliteit te vechten.''

Mark Simons is secretaris van de 'Kring Jong Management Maastricht'. Toen daar de uitnodiging voor het co-coachingsproject in de bus viel, was hij onmiddellijk enthousiast. Om diverse redenen, somt hij op.

,,Door met managers uit een andere cultuur en omgeving te praten, vergroot ik mijn kennis. In het onderwijs is veel creativiteit, ze moeten het daar met weinig middelen doen. Bovendien zijn onderwijsmanagers voortdurend bezig om professionals te coachen: dat doe ik ook, dus daar kan ik veel van leren. De laatste reden is heel basaal: co-coaching vergroot mijn netwerk.''

Ank Wijnands kreeg de uitnodiging van de Stichting Limburgs Voortgezet Onderwijs, een groot schoolbestuur waar ook het Sophianum onder valt. Ook zij twijfelde geen moment.

,,In mijn vorige baan werkte ik bij een mbo-school. Daar had ik veel contacten met mensen uit het bedrijfsleven, wat ik heel verrijkend vond. Neem de manier waarop het zakenleven voortdurend nadenkt over de omgang met haar klanten. Het onderwijs heeft gigantisch veel klanten, maar is nog te weinig klantgericht.''

Omgekeerd realiseert het bedrijfsleven zich volgens Wijnands nog te weinig hoe snel de maatschappij verandert. ,,Scholen staan middenin de samenleving. Wij hebben te maken met veranderingen in de leerlingenpopulatie, met geweld, discriminatie. Hoe ga je daarmee om? Wat betekent dit voor je imago? Ook bedrijven zouden zich dit soort vragen moeten stellen.''

Voorlopig denken de co-coaches aan maximaal zes afspraken per jaar. Wijnands is nu een keer bij Delfin op bezoek geweest, de volgende keer komt Simons naar Sophianum. ,,Die afspraken kunnen nog wel eens lastig worden'', lacht Simons. ,,Al bij de kennismakingsbijeenkomst werd snel duidelijk dat we áltijd rekening met de schoolvakanties moeten houden. Daar waren veel bedrijfsmanagers over verbaasd.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden