EEN LATE HULDE VOOR TV-PIONIER VAN HEMERT

Laar, maar niet te laten. Zo kun je het televisieportret, dat Ruud van Gessel voor de Nos (vrijdagavond Ned. 3, 21 uur) heeft gemaakt van televisiepionier, Willy van Hemert, noemen.

Gedurende tientallen jaren zette Van Hemert als regisseur een stempel op de nationale televisie. Zijn dramaseries 'De kleine waarheid', 'Bartje', 'Dagboek van een herdershond', 'De Weg' en 'De Appelgaard' trokken miljoenen kijkers. Daarnaast was Van Hemert de man achter tientallen voor televisie bewerkte theaterstukken, nieuw televisiedrama, musicals en spektakelstukken als 'De bruiloft van Kloris en Roosje'; 'King Lear' en Brecht's 'Driestuiveropera'.

Zeven jaar geleden trad Van Hemert met 'De Appelgaard' het laatst in de openbaarheid. Sindsdien leidt hij een teruggetrokken bestaan in het Belgische dorpje Hechtel.

Van Hemert had er na 'De Appelgaard' niet genoeg van, maar de opdrachten van de omroepen bleven sindsdien uit. Zij zochten het bij jong talent. Het was een bittere pil voor de man voor wie het na bijna alle omroepen te hebben bediend, vanzelfsprekend was geworden op de eerste rij te zitten. In stilte hoopte hij op een terugkeer. Een paar keer zag het er naar uit dat die wens in vervulling zou gaan maar van de soapserie die hij voor Joop van den Ende zou schrijven is het toch niet meer gekomen. Van den Ende haakte af. Willy's memoires liggen ook half voltooid in de kluis. Een herseninfarct heeft anderhalf jaar geleden definitief een punt gezet achter de carriere van de nu bijna tachtigjarige Van Hemert. Een echt afscheid heeft hij nooit gehad. Mies Bouwman wilde een paar jaar geleden in die leemte voorzien door Van Hemert in haar programma 'In de hoofdrol' in het zonnetje te zetten. Haar onverwachte en langdurige ziekte heeft uitvoering van dat plan verijdeld. Geen van de omroepen waar Van Hemert vroeger een onaantastbare figuur was, heeft de afgelopen jaren de behoefte gevoeld hem uit te luiden. De NOS dacht daar, tot grote vreugde van Van Hemert zelf, anders over.

Ruud van Gessel heeft zich met 'heel veel plezier' aan deze 'officiele afsluiting van het Van Hemert-tijdperk' gewijd. Hij kon daarbij putten uit enorm veel materiaal. Hoewel er ook van Van Hemerts werk dramatisch veel is verdwenen - misschien wordt het nog eens teruggevonden tussen het niet uitgezochte materiaal dat in de NOS-archieven ligt opgeslagen - kwam er in verhouding tot andere televisieprodukties van Van Hemert veel tevoorschijn.

Van Gessel heeft er toch een soort 'In de hoofdrol' van gemaakt door allerlei mensen over Willy aan het woord te laten. Erik de Vries, nog legendarischer dan Van Hemert zelf, maakte persoonlijk mee hoe Van Hemert voor de eerste Nederlandse televisieavond op 2 oktober 1951 life zijn drama 'De Toverspiegel' vanuit de Bussumse Irenestudio aan kijkend Nederland voorschotelde. Van Hemert was een man die, overgevoelig als hij zelf is, veel oog had voor drama. Toen Albert van Dalsum als King Lear voor een grootse stervenscene had gezorgd, hield Van Hemert hem close-up op het scherm. Dat leverde prachtige beelden op. Willy kon er niet genoeg van krijgen. Van Dalsum wel. Nog tijdens de uitzending vond hij dat hij lang genoeg dood was geweest. Hij begon het benauwd te krijgen onder die felle lampen. Zich oprichtend van zijn sterfbed riep hij 'Zijn die camera's nou weg?' Maar ze waren nog volop in actie. Zo kreeg de uitzending een averechts einde. Kijkers met gevoel voor humor lagen in een deuk.

Willeke Alberti prijst Van Hemert als de vaderfiguur aan wie zij alles heeft te danken. Hij en zijn toenmalige vrouw Caroline Kaart voerden haar het theater binnen en leerden haar zich letterlijk en figuurlijk te bewegen in de grote wereld. "Mijn Nederlands was slecht. Daar heeft Willy wat aan gedaan. Hij heeft mij ook van eten leren genieten. Ja wat heeft hij me eigenlijk niet geleerd. Ik heb waanzinnig respect voor hem."

Jantje Weuring, de televisiemoeder van Bartje, ook een van Willy's bestsellers, roept uit: "Van Hemert is een schat! Of mag ik dat niet zeggen?"

Joop Doderer waardeert zijn leermeester als iemand die 'met gevoel' schreef. "Alles wat hij onderneemt komt uit het hart." Mies Bouwman typeert hem als 'een bezeten vakman. "Alles wat hij deed was interessant, zelfs zijn flops" . Anne-Wil Blankers noemt vooral het feit dat Van Hemert wist wat hij wilde. O wee als je daar als acteur anders over dacht. "Dan werd hij een beetje verdrietig." Voor tranen schaamde Van Hemert zich niet. Zelf geconfronteerd met zijn lange staat van dienst zegt Van Hemert: " Ik ben een dwingeland en een bemoeial. Als ik iets wil maken moet ik het maken!"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden