Een land van politiek spel en dubbele moraal

Afgelopen woensdag heb ik grote delen van de Roger Clemens Hearings op de Amerikaanse tv bekeken. Ik deed dat samen met jonge honkballers in het clubhuis van Middle Tennessee, een universiteit in Murfreesboro. De jonge spelers luisterden aandachtig.

De tv-uitzending (via ESPN compleet live met analisten, reporters, presentatoren en andere kenners) duurde bijna vijf uur. Ik kon me niet herinneren ooit zoiets meegemaakt te hebben in de sport.

Het verhaal in het kort: Clemens is een 45-jarige Amerikaanse sportheld. Hij was een zeer goede werper die langer dan twintig jaar in de hoogste afdeling van het honkbal speelde en beroemd werd in een mate die bij ons misschien Johan Cruijff enigszins benaderen kan.

Clemens is rijk, ijdel, soms arrogant vervelend (hij weigerde in zijn laatste jaren als speler zijn eigen bagage van vliegvelden naar de teambus te dragen), maar wel hard in zijn oordeel en ’rechts duidelijk’ in zijn beweringen. Twee tot driemaal in zijn leven werd hij ’betrapt’ op in het openbaar gedane verwerpelijke, racistische uitspraken.

Clemens wordt beschuldigd van het gebruiken van anabole steroïden en het groeihormoon HGH; aantijgingen die hij met kracht verwerpt en dat was de reden dat hij voor een 60 politici tellende commissie moest verschijnen om daar, onder ede, vragen te beantwoorden over zijn handel en wandel.

Zijn opponent is zijn voormalige vriend en personal trainer, ex-politieman Brian McNamee die (ook onder ede) verklaard heeft dat hij de sportheld wel tot zestsien maal injecties met verboden stoffen gegeven heeft. Clemens ontkent en spreekt van drie behandelingen met het vitamineproduct B-12.

Wat opviel was de enorme druk vanuit de politiek. Terwijl de Republikeinen de kant van de werper kozen, namen de meeste Democraten het op voor de verzorger.

De vraagstelling was vaak direct en ongekend persoonlijk (’U bent mijn sportheld, maar ik kan u niet geloven’) en na afloop bleef sportief Amerika met een groot vraagteken zitten: wie moest men geloven?

Er werden polls gehouden en die waren flink in het nadeel van de sportman. Amerika liet zijn held langzaam vallen. En de politiek, een machtig scharnier in de samenleving, deed dat. Feit is dat de beweringen onder ede werden gedaan en dus zal een van de twee moeten brommen als een rechter zich over deze zaak buigt. Men zegt vijf jaar.

In het avondnieuws (waarin deze zaak groter gebracht werd dan de laatste overwinning van Obama) zei een honkbalfan: „Wat maakt het uit wat Clemens gedaan heeft? Hij was een fantastische pitcher en het interesseert mij helemaal niets met welke middelen hij dat deed. We moeten nu niet hypocriet gaan doen en een held gaan opknopen.”

De jonge spelers in Tennessee hielden hun mond, gingen zich na de uitzending verkleden en moesten hard trainen.

Ik zat erbij, keek ernaar en snapte weer eens in welk onvoorstelbaar land ik voor even was: het land van de onbegrensde mogelijkheden, maar met overal een dubbele moraal en het voortdurend uitspelen van macht. Ook via de politiek. Ook en vooral via de media.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden